కవిత బాగుంది కేశవా!నీ డిక్షన్ లో ప్రత్యేకత ఉంది. అభినందనలు

In reply to .

Thank you.

Thank you very much sir

Thank you very much sir

చాలా సంతోషం సార్, చాలా మంచి విషయాలు తెలుసుకున్నాము, చాలా విషయాలు స్టాఫ్ రూమ్ లో అలాగే క్లాస్ రూమ్ లో చర్చించాను , చక్కని తెలుగు ప్రతిరోజూ మీ ద్వారా చదువుతున్నాను

In reply to .

ధన్యవాదాలు మానసా!

అవును… చలాన్ని అర్ధం చేసుకోవడం ఆచరించడం అందరికి సాధ్యమయ్యే పని కాదు. స్వేచ్ఛను స్వేచ్ఛగా ఆవాహన చేసుకోవడం, నిజజీవితంలో స్వేచ్ఛగా గడపడం సాహసంతో చేయాల్సిన పనులు. ఇటీవల ఎక్కడనో డాక్టర్ అని ,చలం కోడ్స్ తో ఆమె గురించి రాసారని విన్నాను కానీ ఆమె ఈ అసలైన చలం అని చదివాక మనసు ఉప్పొంగింది.

చాలామంది చలం రాసినట్టు ఉంటారా అని ప్రశ్నిస్తారు. అసలు ఈ ప్రపంచంలో ఏ సిద్ధాంతం అయినా ముందే ఉన్నదా. ఇట్లా ఉండాలనుకుని కదా రాసింది. మరి వాటిలో లేని ఇబ్బంది చలం పాత్రల వరకే ఎందుకు అంటే… స్త్రీ పురుషుల సమానత్వం, మనుషులు స్వేచ్ఛగా కలసి ఉండటం అనేది ఇంకా ఈ సమాజానికి ఇబ్బందిగా కలిగించే విషయం. అభ్యుదయవాదులు, విప్లవకారులు, ఆధునిక వాదులు చెప్పుకునే వారికి సైతం ఇబ్బందే. పైగా వీరు ధరించే అనేది నాగరికత ఒక ముసుగు. అంతే. అంతే…

Thank you very much sir.. విజయ దశమి శుభాకాంక్షలు మీ అందరికీ కూడా ❤️

There is a tendency especially among some Telugu writers to indulge in excessive praise and hero worship of personalities.

” The tendency to over-praise great personalities without objectivity is known as hero worship, hagiography, or the halo effect. This psychological and cultural phenomenon occurs when admiration for an individual’s genuine achievements blinds people to their flaws, mistakes, or systemic advantages.”

Wow

అత్త పౌరుషపు ఆవేశాన్ని పట్టినావు,
కోడలి కంటి నీటి మౌనాన్ని పిండినావు!
ఎర్రమార్కమ్మ నెత్తురు బొట్టుతో నమ్మకాన్ని చూపించినావు,
దవాఖాన నర్సుల కోపంలో నిజాల్ని నిలిపినావు!

​తండా బతుకు చిత్రం నీ కథలో మెరిసింది,
ప్రతి మాటలో పల్లె భాష పలకరించి పరిమళించింది!
భయము, భక్తి, మనవడి ప్రేమానురాగాలు కలగలిసి,
‘తేజు’ నవ్వుల్లో ముగిసిన కథ మనసును తాకింది!

​మట్టి వాసనతో కథలు అల్లే ఓ నేస్తమా…
నీ కలం నుండి మరిన్ని అద్భుతాలు రావాలని,
నీ అక్షర ప్రయాణం నిరంతరం సాగాలని
హృదయపూర్వక అభినందనలు! 💐✨
—రమేష్ నాయక్….

In reply to .

మీ హోరు సభ్యులు,మీదు మిక్కిలి ప్రపంచ. తెలుగు విమర్శా చక్రవర్తియూ,తెలుగు కవిత్వాన్ని బతికిస్తున్న ఏకైక సాహితీవేత్త సుంకర గోపాలయ్య గారి సలహాలు తీసుకుని ఉంటే బాగుండును.

ఇక్కడ ఈ ప్రస్తావన అవసరం లేదు అనుకుంటానుసార్
మీరు నాకు పరిచయం లేదు

నేను ఎక్కడా ఇలాంటివి చెప్పుకోలేదు.
ఎవరైనా ఇట్లా అనుకోవాలని చెప్పింది లేదు. ఆశించింది లేదు

నమస్తే మేడమ్,
ఆనంద్ బక్షి పుస్తకంపై నిష్పాక్షిక సమీక్ష వ్రాసినందుకు ధన్యవాదాలు.
అయితే పుస్తకంలోని పేజీలన్నీ సరిగానే ఉన్నాయి.
బహుశా మీకు పంపిన కాపీలో ఏమైనా మిస్ అయ్యాయేమో. నా దగ్గర ఉన్న ఇతర ప్రతులలో పేజీలు మిస్ అవలేదు.
ధన్యవాదాలు
సోమ శంకర్ కొల్లూరి

In reply to .

మీరు ఈ వ్యాసాలతో కలిసి చాలా దగ్గరగా ప్రయాణిస్తూ మీ స్పందనల్ని ఎప్పటికప్పుడు ఇక్కడ పంచుకుంటూ ఉన్నందువల్ల ఈ వ్యాసాలు మరింత enrich అయ్యాయని నాకు అనిపిస్తున్నది.

In reply to .

మీరు ఎవరో నాకు తెలియదు. మీరు నా బ్లాగ్ చదువుతుండటం నాకు సంతోషమే. కాకపోతే ఈ కాలంలోని చాలామంది భారతీయుల్లానే మీకు కూడా మహాత్ముడి గురించి ఏమీ తెలియదనీ, మీరు చరిత్రలో, ముఖ్యంగా భారతదేశ చరిత్రలో, ఆయన నిర్వహించిన పాత్ర గురించి మీకై మీరు తెలుసుకుని ఎటువంటి నిర్ణయానికి రాలేదనీ నాకు అర్థం అవుతోంది. దయచేసి మీ అంతట మీరు మహాత్ముడు తాలూకు పుస్తకాలు స్వయంగా చదివి లేదా ఆయన నిర్వహించిన పాత్ర గురించి సొంతంగా తెలుసుకుని ఒక నిర్ణయానికి రాగలరు.

Freida Hauswirth గీసిన గాంధీజీ రేఖాచిత్రాన్ని చూడటం చాలా బాగుంది. ఆ చిత్రాన్ని చూసి గాంధీజీ చేసిన comment కూడా interesting గా ఉంది.

గాంధీజీకి చేనేత వెనుక ఉన్న ఆర్థిక, ఆధ్యాత్మిక విలువలు ముఖ్యమైతే, Freida దాన్ని కళాత్మక దృష్టితో చూడటం, గాంధీజీని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూనే తన ఆలోచనల దగ్గర రాజీ పడకపోవడం కూడా చాలా ఆసక్తికరంగా ఉన్నాయి.

It has been a very enlightening experience revisiting these moments in history, recorded with such honesty by people from different walks of life. They have given us so many interesting insights into the people, society and times they lived in.

ఇంత విలువైన సంకలనాన్ని గుర్తించి, అనుమతి సంపాదించి, ఇంత engaging గా తెలుగులోకి అనువదించి మాతో పంచుకున్న మీకు హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు, Sir. 🙏🏽

సుఖాంతమైన కథను కూడా బరువుగా చెప్పారు. కధానాయకుని నిజాయితీ సౌహార్డ్రమూ కధ పొడుగునా పరిమళిన్చింది.ఆయన ఆకలితో పడుకుంటే చదువుతున్న పాఠకుడికి ఆ ఆకలిబాధ తెలుస్తుంది.బహుశా వాస్తవాన్ని ప్రతిబింభించే ఏ కథ అయినా జీవితమంతా బరువుగానూ ఉంటుంది!చేయితీరిగిన కథకునికి నమస్కారం!

చాలా బాగా రాసారండీ. ఎప్పుడు వెళ్ళారు? అక్టోబరు 30‌ అంటే కన్‌ఫ్యూస్ అయాను. అందుకని.

In reply to .

అవును. నిజానికి, ఇది కూడా ఒక రేఖాచిత్రమే!

Frieda Hauswirth గాంధీజీ రేఖాచిత్రం గీయాలనే ఉద్దేశంతో వెళ్లినా, అక్కడ తాను చూసిన సంఘటనలను, మనుషుల ప్రవర్తనను నిశితంగా గమనించి రాయడం ద్వారా చరిత్రకు సంబంధించిన ఎన్నో ఆసక్తికరమైన వివరాలను మనకు అందించారు.

Her observations of Gandhiji, his ideals and his efforts to practice them in everyday life, as well as the attitudes and contradictions of the people around him, give us an interesting picture of that time.

తండాను సందర్శించాలనే కోరిక ఉండేది. కానీ మీ రచనల ద్వారా తండాను అనుభూతి చెందే అవకాశం కలిగింది. నా కోరికను మీ అక్షరాల ద్వారా కొంతవరకు నెరవేర్చినందుకు ధన్యవాదాలు శ్రీకాంత్.

పిల్లలు ఫోన్లకు అతుక్కుపోకుండా పొలాల్లో ఆడుకుంటూ గడిపిన అందమైన రోజుల నుంచి, ఎర్రమార్కమ్మ అనే మూఢనమ్మకం, ఆ నమ్మకాలను విశ్వసించే చిల్కి (దాది) పాత్ర వరకు… మీ రచనలు తండా జీవితంలోని ఎన్నో కోణాలను కళ్లకు కడుతున్నాయి.

అన్నింటికంటే బాధ కలిగించే విషయం — **ఒక ఆసుపత్రికి చేరుకోవాలంటే మూడు గంటల ప్రయాణం చేయాల్సిన పరిస్థితి.** మీ రచనలు తండా అందాలను మాత్రమే కాదు, అక్కడి ప్రజలు ఎదుర్కొంటున్న కష్టాలను కూడా మన కళ్లముందు నిలుపుతున్నాయి.

**మన శ్రీకాంత్ కూడా ఒకరోజు శ్రీశ్రీలా తన అక్షరాలతో సమాజంలోని వాస్తవాలను ఆవిష్కరించి, ప్రజల్లో ఆలోచనలను రగిలించి, మార్పుకు స్ఫూర్తిగా నిలవాలని కోరుకుంటున్నాను!**

excellent sir

శ్రీరామ్ గారూ…
మీరు ప్రస్తావించిన అంశాలు కొంత వరకూ సరైనవే గాని మొత్తము కాదు.ముఖుంగా ఉండవచ్చులు అన్ని ఎందుకు ? ఆయన ఎలాంటి వారయినా కానీయండి.పోయి పదేళ్ళయి పోయింది కదా.ఇప్పుడు వీలయితే ప్రస్తుతించాలి లేదా ఊరుకోవాలి గాని ఇలా లోపాలను ఎత్తి చూపడము సరికాదు.

మీ హోరు సభ్యులు,మీదు మిక్కిలి ప్రపంచ. తెలుగు విమర్శా చక్రవర్తియూ,తెలుగు కవిత్వాన్ని బతికిస్తున్న ఏకైక సాహితీవేత్త సుంకర గోపాలయ్య గారి సలహాలు తీసుకుని ఉంటే బాగుండును.

AK GARU
I KNOW U R A GREAT WRITER—THIS SATIRE IS NOT GREAT. SO CONFUSING
80YEARS INDEPENDENCE —INDIA LO DEMOCRACY. UNDHAA. SIR / GANDHI SELECTED PRIMEMINISTER — NEHRU —NOT ELECTED -OUR DEMOCRACY IS A JOKE

పాలస్తీనా పౌరులు,మహిళలు, పసి పిల్లలు మరణానికి ముందు పడ్డ నరకయాతనలు కళ్ళముందు కదిలి నీరసం, నిస్తేజం నిలువునా ముంచేస్తు న్నాయి. ప్రపంచం నాగరికంగా మారిపోతుందని ఊదరగొడుతున్న సమయంలోనే ఒకచోట ఇంత ఘోరమైన హింసాకాండ జరిగింది.

This story should reach to people like Raghu.. so that they realise how India is being made into a dictatorship.
Thank you Sanjay khan for this futuristic story. Waiting for more.

ఒక లేని స్థితి నుంచి అమ్మిచ్చిన్న రూపాయిబిళ్ళ సాక్షిగా అడుగడుగునా మంచివాళ్ళు ఎదురై జీవితాన్ని దోసిట్లోకి తీసుకుని కుటుంబమంతా ఆర్థికంగా,నైతికంగా గెలుపు బాటను వేసుకోవడం చాలా బాగుంది.
ఆకలి,అవమానం, పోటీని తట్టుకుని గెలుపు తీరం చేర్చిన రూపాయి బిళ్ల మాజిక్ బాగుంది. కథని ఆద్యంతం వివరణాత్మకంగా నడిపిన తీరు నచ్చింది.

ఎర్ర మార్గమ్మ కథ చాలా బాగుంది శ్రీకాంత్ మా గ్రామైన ప్రాంతాల్లో దుర్గమ్మ అనే దేవత గురించి విన్నాను. ఎవరింటికైనా వెళ్తే అచ్చం ఇట్లానే వెంటపడుతదనీ, దుర్గమ్మ ను నిలుపుకుని ఆ ఇంటి వాళ్ళు మాత్రమే బలి యాట మాంసం తినాలి, రక్తం గాని, తోలు గాని, తలకాయ గాని ఎలాంటిది కూడా బయటికి పోనీయరు. ఎవరు విస్తరి ఎత్తడానికి వీల్లేదు. మ
ఆ ఇంటి వాళ్ళు తప్ప.ఇక తేజు బాల్య చేష్టలు ,చిలకమ్మదాదీ ప్రేమ అన్నీ చాలా బాగా రాశావు. కథ నడివి బాగా పెంచావు.మరిన్ని మంచి కథలు మౌని కలాం నుండి రావాలని కోరుకుంటున్నాను.

In reply to .

బావుంది

s
శ్రీరామ్ గారూ…నమస్తే అద్దేపల్లి వారు గతంలో చేసిన సాహిత్య విమర్శ గ్రంధం పై మీరు రాసిన వ్యాసం లో నేను గుర్తించినవి,కవిమిత్రులు బాబాగారు గుర్తించిన “ఉండవచ్చులు” సుమారు పదిహేను వరకు వున్నాయి.. అవేం ఖర్మ నా దగ్గర ఇంక బోలెడు “ఉండవచ్చు”లున్నాయి. అలా అని మీ వ్యాసాన్ని తీసుకుని.. ఈ వ్యాసం ఇలాంటి “ఉండవచ్చులు”ఇంకా అనేకం వుండవచ్చు కదా! అని నేను ఇంకో వ్యాసం రాస్తే బావుంటుందంటారా? నా దగ్గరేఖర్మ.. అంతో ఇంతో సాహిత్య విమర్శ చదుకున్న ప్రతీ వారి దగ్గర ఉంటాయి.ఈ ఉండవచ్చులు..వాటిని పరిగణలోకి తీసుకుంటూ పోతే ఏ సాహిత్య సమీక్ష పూర్తి కాదు సార్..

ఇక అద్దేపల్లి అవార్డు ఎంపిక విషయం లో.. “వారు” చేసింది నూటికి నూరు పాళ్ళు తప్పే!వారు అద్దేపల్లి పురస్కారం ఈ సంవత్సరం మీకిచ్చుంటే? ఈ రోజు ఈ వ్యాసం
వుండేదంటారా?🙏

– రామకృష్ణ శ్రీవత్స

In reply to .

చాలా చాలా సంతోషం జీవన్! మీరు ఇది చదువుతుండడం చాలా సంతోషం.

In reply to .

చాలా చక్కగా పట్టుకున్నారు. ఆమె చాలా నిజాయితీగా ఉన్నదున్నట్టుగా రాయడంతో మనం గాంధీని చాలా దగ్గరగా చూసినట్లు అనిపిస్తున్నది.

Frieda Hauswirth గారి perspective నిజంగా ప్రత్యేకంగా ఉంది. India తో ఆమెకున్న అనుబంధం, ఒక విదేశీయురాలిగా ఆమె చూసిన సమాజం, అందులో తన position and privilege గురించి ఆమె observations ఒక unique view ని చూపిస్తున్నాయి.

భారతీయ సంస్కృతిలోనూ, గాంధీజీ ఆలోచనల్లోనూ ఆమెకు నచ్చిన అంశాలను మెచ్చుకుంటూనే, మనుషుల ప్రవర్తనలోని contradictions ని కూడా ఏమాత్రం మొహమాటం లేకుండా record చేశారనిపించింది.

గాంధీజీ కోసం మాత్రమే ఇళ్లను శుభ్రం చేసి decorate చేయడం, ఖద్దరు ధరించడం వెనక ఉన్న hypocrisyని ఎత్తి చూపడం, స్త్రీలపై పరదా పద్ధతి విధిస్తున్న restrictions ని ప్రశ్నించడం, గాంధీజీ రూపాన్ని కూడా ఏమాత్రం మొహమాటం లేకుండా వర్ణించి, ఆయన చిరునవ్వులో కనిపించిన అందాన్ని చెప్పడం ఆమె writing లోని నిజాయితీని చూపిస్తున్నాయి.

Her writing, in your excellent translation, is so vivid and engaging that we feel as if we are witnessing those events ourselves, Sir. 🙏🏽

In reply to .

నాకు తెలిసి తెలుగు సాహిత్య కిరణాలు ప్రసరించని కొన్ని చీకటి ప్రాంతాలలో బ్రాహ్మణులు నిర్వహించే అపర కర్మలు ఒకటి. అటువంటి వస్తువు ను తీసుకుని, తగిన పరిశోధన చేసిన అవగాహన తో మలిచిన ఈ కధ అద్భుతం.

మిత్రులారా! వ్యాసం చివరిలో “శ్రీకాకుళం రైతాంగ, గిరిజన సాయుధ పోరాటం” అని వుంది. దానికి బదులుగా

“శ్రీకాకుళం గిరిజన, రైతాంగ సాయుధ పోరాటం” అని చదువుకోగలరు. ధన్యవాదాలు.

కథ ప్రారంభమే బలే నచ్చేసింది సార్
కాలాన్ని సమయాన్ని ఎంత బాగా చూపించారో ఎంత అందంగా వర్ణించారో కదా అనిపించింది.
ఎండ- కోపం వచ్చిన వెన్నెలలా మండిపోతోంది
ఎండ- ఒకేసారి అంటుకున్న పది ఎకరాల కలప వనంలా ఉంది
ఎండ- ఆకాశం నూనె మూకుడులో సలసలా కాగుతున్న సూర్యుడిలా ఉంది
ఆ బస్టాండ్ లో ఆ జనంలో నేను కూడా ఉన్నాను అన్నట్టుగా భావన చెందాను.
మొత్తం కళ్ళ ముందు కనిపించేలాగా వర్ణించారు.
అది మీరు కథ రాసే విధానంలోని గొప్పతనం.
వేసవికాలం వర్ణన ఒక్కటే కాదు అన్ని కాలాలను చూస్తున్నట్టే అనిపించింది వారి వారి అనుభవ భావాలను అనుసరించి వారి యొక్క మనస్థితిని గమనించినప్పుడు ఈ భావన కలిగింది
అవమానాల భారాన్ని మోస్తూ
ఊరు వదిలి వెళుతూ
ఆకలిని తాళలేని స్థితి నుంచి
కడుపు నింపేందుకు అరటి పళ్ళు ఇచ్చిన తోటి వాడి మానవత్వంలో అమృత వర్షాన్ని మంచి గురువుగారు దొరకడం అతని సుకృతం పట్టుదలగా గురువు చెప్పిన గురువు నిర్దేశించిన అన్ని నేర్చుకోవడం శిష్యుడుగా గురువు శిష్యుల బంధం ఎలా ఉండాలో మార్గదర్శకంగా ఉంది ఆయన సాన్నిహిత్యం ఆయన చూపించిన ప్రేమాభిమానాలు అతనిపై హిమవర్షంలా ప్రసరించాయి.
అందుకే అన్ని కాలాలు చూసినట్టుంది అన్నాను.
కథ — ఆది నుంచి తుది వరకు ఎక్కడ ఆపకుండా చదివించింది
కథ — మనసును ద్రవింప చేసింది
కథ– హృదయాన్ని మెలి పెట్టింది
అవమాన భారంతో నేను తిరిగి వెళుతున్నప్పుడు రాంబాబు మనసులో సంఘర్షణ ఆలోచన విధానం
చివరి భాగంలో రాంబాబు ఆలోచించిన విధానం కడుపు నిండిన తృప్తి చాలా బాగుంది.
#చాలా నచ్చిందండీ *గురువుగారు🌺
మీకు ప్రణామాలు🙏🙏 అభినందనలు💐💐 శుభాకాంక్షలు 💐

మహనీయుని మనోహర స్మృతి యెన్ని సార్లు చదివినా, యెంత మంది రచయితలు రాసినా పాఠకులకు అద్భుతమైన అనుభూతిని కలిగిస్తుంది.

హృదయపు లోతుల్లోకి నిశ్శబ్దంగా చొరబడుతున్న యీ శతాబ్దపు “మాంత్రికుడి” చిరునవ్వు ను ప్రవహింపచేస్తున్న చినవీరభద్రుడి కలం గొప్పతనం నేను ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించనక్కర లేదు…..

శ్రీనివాస జీవన్ సంగాని, విజయవాడ

‘భీమయ్యాక్’ కథ ఆదివాసీ అస్తిత్వాన్ని, ప్రకృతితో మనిషికి ఉన్న అనుబంధాన్ని, అభివృద్ధి పేరుతో జరిగే విధ్వంసాన్ని హృద్యంగా ఆవిష్కరించింది. భీమ్ పాత్ర ద్వారా విద్య ప్రాధాన్యాన్ని, భూమి కోల్పోయిన సమాజపు ఆవేదనను రచయిత్రి శక్తిమంతంగా చిత్రించారు. ముఖ్యంగా గొడ్డలి నుంచి పుస్తకం వైపు సాగే ప్రయాణం కథకు గొప్ప ప్రతీకాత్మకతను అందించింది. ఆదివాసీల జీవితం అంటే కేవలం పేదరికం కాదని, వారి సంస్కృతి, సంప్రదాయాలు, ప్రకృతి జ్ఞానం కూడా అమూల్యమైన సంపదలని గుర్తుచేసిన కథ ఇది. అభివృద్ధి మనుషుల జీవితాలను మెరుగుపరచాలి కానీ వారి అస్తిత్వాన్ని చెరిపివేయకూడదనే బలమైన సందేశాన్ని అందించిన రచయిత్రి వి. శాంతి ప్రబోధ గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు.
– భూక్యా గోపినాయక్

ఇది కేవలం ఒక పేద పురోహితుడు సంపన్నుడిగా ఎదిగిన కథ కాదు. అవమానాన్ని విజయంగా, ఆకలిని అనుభవంగా, సంపదను పరపకారంగా మార్చుకున్న వ్యక్తి కథ. వృత్తి ధర్మం, గురుశిష్య సంబంధం, కుటుంబ బాధ్యత, మానవత్వం వంటి విలువలను ప్రతిపాదించే సామాజిక కథగా ఇది పాఠకుడిని ఆలోచింపజేస్తుంది.

Just wow

Fentastic

సార్, ఏం రాశారు సార్! అద్భుతమైన కథనం, వర్ణన. పురుషోత్తమ శాస్త్రి బస్ ఎక్కేటప్పుడు 3 గుర్రాల మార్క్ బీడీ సంచి, అందులో అటుకులపొట్లం. దీనికి కూడా వర్ణన ఎందుకు అనుకున్నా. కానీ, కథ చివరకు వచ్చి నాయుడుకు డబ్బులిచ్చేటప్పుడు కూడా అదే 3గుర్రాల మార్క్ బీడీ సంచీ గురించి ప్రస్తావించినపుడు తెలిసింది, మొదట్లో ఎందుకు తెచ్చారో ఆ ప్రస్తావన. ఏమీ లేనప్పుడు ఉన్నవాళ్ల తీరు, కాస్త సిరి కలగగానే సహజంగానే మారిపోతుంది. మూలాల కూడా మర్చిపోతారు. కానీ ఈ పురుషోత్తమ శాస్త్రి ద్వారా ఒక గొప్ప విషయాన్ని తెలియ చేశారు. మనం వచ్చిన దారిని మర్చిపోకూడదు అని.

అలాగే, నాయుడుగారి ఇంట్లో క్రతువు రోజు….వాళ్ళు చేసిన అవమానాలకు వాళ్ళల్లో కలిగిన భావాలను చెబుతూ…అలా నడిచి వెళుతున్న రాంబాబుకు ఆకలిగా ఉంది – ఈ వాక్యం మనసును మెలితిప్పేసింది. మళ్ళీ అదే రాంబాబు ఆఖరులో … అలా నడిచి వెళుతున్న రాంబాబుకు గెలిచినట్లుగా లేదు, కడుపు నిండినట్లుగా ఉంది అనడంలోనే ఎంత గొప్ప విజయాన్ని చూపించారో, ముందు ఉన్న ఆకలి … అది భౌతికమైన ఆకలిగా మాత్రమే కాక మానసిక బాధను కూడా ఆకలితో పోల్చి చివరకు కలిగిన విజయాన్ని కడుపునిండినట్లు అని మీరు చెప్పడంలో ఓడిన చోటే గెలిచిన మనసు విజయం కనిపించింది.

మరో ముఖ్యమైన విషయం…నాయకుని నిజాయితీని రెండు సన్నివేశాల్లో అద్భుతంగా చెప్పకనే చెప్పడం. తొలి కార్యక్రమానికి గాను తాను సంపాదించిన డబ్బులు తాను తీసుకోకుండా లేదా అబద్ధం ఆడకుండా మొత్తం డబ్బును గురువు గారికి ఇవ్వడం పాత్ర ఔన్నత్యానికి, పరోక్షంగా సమాజానికి మీరు ఇచ్చిన గొప్ప సందేశం. అలాగే, పత్రం అక్కర్లేదు, నోటి మాటే చాలు అనే వాక్యం మనుషులను నమ్మాలి అని చెప్పిన విషయం… నన్ను మాములుగా ఆకట్టుకోలేదు.
గురువు గారూ…మీ రాతకు నమోనమః.🙏🏼

చాలా చక్కని శైలి
కథనం అద్భుతం

కధ చదివాకా కడుపు నిండింది. మనసూ నిండింది.

In reply to .

చక్కగా చెప్పారు పవన్ గారు.

In reply to .

a good story childhood nemories .some really ..congrats

‌కి స్పందనగా.

‌కి స్పందనగా.

ధన్యవాదాలు. ఈ లంకెను ప్రకటనలో జతపర్చాముః

Excellent explanation of events anna and also Telangana yaasalo marchipoina paadhalani gurthuchesaru. Hope you achieve more and more in future

Congratulations శ్రీకాంత్ నాయక్ గారు!

మీరు కథనంలో ఉపయోగించిన పక్కా తెలంగాణ యాస, గ్రామీణ జీవన చిత్రణ, గ్రాంథిక పదప్రయోగం అమోఘం. ముఖ్యంగా మన పెద్దలు పలికిన పలుకుబడులు, సామెతలు, నుడికారాలు, వారి అనుభవసారాన్ని ప్రతిబింబించే పదాలను సందర్భోచితంగా సమకూర్చిన తీరు ఎంతో ప్రశంసనీయం.

ఎర్రమార్కమ్మ కథ ద్వారా గ్రామీణ జనజీవనాన్ని, తండా సంస్కృతిని, ప్రజల నమ్మకాలను, మూఢవిశ్వాసాలకు వైద్యపరమైన అవగాహన తోడవ్వాల్సిన ఆవశ్యకతను హృద్యంగా ఆవిష్కరించారు. కథలోని పాత్రల సంభాషణలు, తెలంగాణ మాండలికంలోని సహజత్వం పాఠకులను ఆ గ్రామీణ వాతావరణంలోకి తీసుకెళ్తాయి.

సిద్దిపేట జిల్లా, హుస్నాబాద్ మండలం, పూల్ నాయక్ తండా వాసిగా మీరు మన తెలంగాణ భాషా వైభవాన్ని, తండా సంస్కృతిలోని మౌఖిక సంపదను అక్షరబద్ధం చేయడం అభినందనీయం.

మీ కలం ఇలాగే తెలంగాణ మట్టి పరిమళాన్ని, మన పెద్దల పలుకుబడుల వైభవాన్ని, పల్లె జీవన సౌందర్యాన్ని అక్షరాల్లో ఆవిష్కరిస్తూ మరెన్నో అద్భుత రచనలకు శ్రీకారం చుట్టాలని మనస్ఫూర్తిగా ఆకాంక్షిస్తున్నాను.

శుభాభినందనలు శ్రీకాంత్ నాయక్ గారూ!

In reply to .

అవును. మీ పరిశీలనలు కూడా ఆసక్తికరంగా ఉన్నాయి. గాంధీని దగ్గర నుంచీ, దూరం నుంచీ చూసిన వాళ్ళ నిజాయితీ కథనాల వల్ల మనకు ఆయన గురించీ, ఆ కాలం గురించీ, అప్పటి చరిత్ర గురించీ కూడా ఎంతో కొంత తెలుస్తోంది.

సభికుల్లో స్త్రీల కంటే మగవాళ్లు చాలా తక్కువ మంది ఉండడం, గాంధీజీ ఏం మాట్లాడారో అర్థం కాకపోయినా, ఆయనను ఒక్కసారైనా చూడాలని తమ పనులు, వ్యవసాయం వదులుకుని మరీ వచ్చిన సామాన్య ప్రజలు!

గాంధీ దర్శనం చేసుకుని వెండి రూపాయి సమర్పించారుగానీ, నగల విషయానికి వచ్చేసరికి మాత్రం ఇవ్వలేకపోయిన సురేంద్ర మొహంతి గారి అమ్మగారు!

ఆ కాలపు సామాన్య ప్రజలకు గాంధీ గారి పట్ల వున్న అభిమానం, గౌరవం! But at the same time, ఆయన ఆశయాల పట్ల వారికి పెద్దగా అవగాహన లేకపోవడం కూడా ప్రత్యక్షంగా చూసినవారు ఇలాంటి వివరాలను record చెయ్యడం వలన తెలుస్తున్నాయి.

Frieda Hauswirth గారి జ్ఞాపకాల్లో ఒక విదేశీయురాలి perspective కనిపిస్తుంది. She seems to have recorded events as she saw them. In spite of her admiration for Gandhiji, ఆయన రాక కోసం చేసిన ఖర్చు, కళల గురించి ఆయన అభిప్రాయాలపై ఆమె రాసిన విషయాలు particularly interesting గా ఉన్నాయి. Looking forward to reading more of her account.

ఆగ్రహం కలంలో దుంకింది దున్నింది

Darvis.. sir
Expressed u r anger —needs revenge
But no end to this
Nice one

Either click on the above or type into browser URL field.

‌కి స్పందనగా.

did not understand the question? would like to know the context.

‌కి స్పందనగా.

In reply to .

I am extremely happy that these experiences are resonating with you!

మీరాబెహెన్ రాసిన ఆ వృద్ధురాలి incident శబరి రాముని కోసం ఎదురుచూసి చూసి తీరా ఆయన వచ్చినప్పుడు కళ్లనీళ్లు తిరిగి, మసకబారిన చూపుతో తడబడుతూ ఆతృతగా ఆయనను వెతుక్కున్నట్లు అనిపించింది.

“ఈ పవిత్రమైన సందర్భం కోసం ఎరవు తెచ్చుకుని” మరీ నగలు ధరించిన ఆ క్షురకురాలు!! Shows what Gandhiji meant to her. No less than God!! గుడికి వెళ్ళినప్పుడు ప్రత్యేకంగా మంచి వస్త్రాలు, నగలు ధరించి వెళ్లినట్లుగా, గాంధీజీని కలవడాన్ని కూడా ఆమె అంత పవిత్రమైన సందర్భంగా భావించడం!

What beautiful stories, really!!

Is there any last list Or this is last list?

As usual, another interesting installment.

It is fascinating to read about how it took years of struggle, for these discoveries. We read this in a few pages in scince texts in earlier classes(and miss the point). That(text book matter) does not do justice to the subject. That seems to be a reason why text book does not enthuse a child, because it talks about the victories but not struggles/trials/mis-steps.

The article is like an experienced scientist, explaining nuances to a newbie. Interesting to read the number of issues faced and how they were overcome innovatively, in the process of scientific discovery.

Thanks, Rao garu.

Capital punishment — is wrong —it is a big crime
Ban it —save human rights

In reply to .

అవును. ఈ జ్ఞాపకాలు చదువుతున్నంత సేపూ నాకు కూడా ఆ పాదయాత్రలో పాల్గొని ఉంటే ఎంత బాగుండేది అని పదేపదే అనిపిస్తూ ఉండింది.

‘కల్పిత నాయకుడు’ పుస్తకాన్ని బహిష్కరించాలని భావించినవారే గతంలో సమాజంలోని ఒక వర్గాన్ని ఉదాహరణకు కోమట్లను/ బ్రాహ్మణులను ‘నిందిస్తూ’ (నేను ‘విమర్శిస్తూ’ అనలేదు) రాసిన పుస్తకాలను భావప్రకటనా స్వేచ్ఛ పేరుతో సమర్థించారు. ఈ హిపోక్రసీ మాత్రం క్షమించరానిది.

How can we submit stories in Google forms when the image doesnt allow to reach the URL?

శుభసంధ్య. మహొదయా, నా అభిమాన కవి, శ్రీనాధ మహాకవి గురించి ఎన్నో విషయాలను ఈ టపా ద్వారా తెలుసుకున్నాను. ధన్యోస్మి. ఇట్లాగే మరిన్ని విషయాలను మాలాంటి వారికోసం అందిస్తారని వేడుకొంటూ
మహేశ్వరం రాజేంద్ర ప్రసాద్, భాగ్యనగరం

డా.జె.రవీంద్రనాథ్ గారికి నమస్కారాలు, ప్రతినెల మీరు సమీక్ష రూపంలో మాకు ఆంగ్ల సాహిత్యాన్ని పరిచయం చేస్తున్నందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు. మంచి మంచి పుస్తకాలను , వాటి సారాంశాని చక్కగా వివరిస్తున్నారు.

నానమ్మఅంటూ మీరు రాసిన కవిత చాలా చక్కగా ఉంది.

శతజయంతి పురస్కరించుకుని నాటి నేటి నటీమణి , బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి అయిన భానుమతి రామకృష్ణ గురించి రాసిన సంపాదకీయం చాలా బాగుంది.
ఈ మధ్య కాలంలో చాల మందికి శత జయంతి ఘనంగా జారిగాయి, కానీ ఎందుకనో భానుమతి గారిని విస్మరించారు. కనీసం మీ విహంగ లోనైనా ముఖ చిత్రంగా వేసి సంపాదకీయంలో ఆమెను తలుచుని సుముచిత గౌరవం యిచ్చారు. మీ పత్రిక యాజమాన్యానికి ధన్యవాదాలు.

అవును ఈ ‘లెన్కషేర్’ మిల్లులు చేసిన దాడి మన దేseపు మూలాలనే దెబ్బతీసింది.ఆ కాలంలో లక్షల మంది వారి వృత్తులు వదిలి గతిలేక సుదూర తీరాలకి వలసలు పోయిన మాట వాస్తవమే.ఇప్పటికీ ఎన్నో తరాలు గడచినా వారి ఇళ్లల్లో తెలుగు ప్రత్యేక యాసతో వినబడుతుంది (మారిషస్, అనిరుద్ జగన్నాద్ పూర్వులు ఆలా వచ్చిన వారే).మన తెలుగు ప్రఖ్యాత నటులు ఒకరు అలానే బర్మా లోనే పుట్టారు.అప్పట్లోనే ౩౦ లక్షల పైగా సౌతిండియాన్స్ ఒక్క ‘బర్మా’ లోనే ఉండేవారు.బొల్లోజు బాబా వారి చక్కని తెలుగు నుడికారానికి కృతజ్ఞతలు.

ఒక పత్రిక “దీన్ని మా పత్రికలో ప్రచురించం” అనడానికీ, ప్రభుత్వం “దీన్ని ఎక్కడా ప్రచురించకూడదు” అనడానికీ మధ్య హస్తిమశకాంతరమంత తేడా ఉంది. మొదటిది ఒక వేదికను నిరాకరించడం మాత్రమే; రెండోది వ్యక్తీకరణకే అడ్డుకట్ట వేయడం. భావప్రకటన స్వేచ్ఛపై చర్చల్లో ఈ రెండింటినీ ఒకటిగా చూడటం ఆ మౌలికమైన తేడాను విస్మరించడమే.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

‌కి స్పందనగా.

Hi,

Thankyou !

Best regards ViBaa

‌కి స్పందనగా.

we checked with the given mail address just now. it did not bounce back immediately. please check your apelling:
try to paste this and see.

దేవప్రియం గారు మంచి పాయింట్ లేవనెత్తారు.

పత్రికను విలువలతో నడపాలీ, అది క్రమశిక్షణతో ఉండాలి అని ఆశించి సంపాదకులు నియమాలు నిబంధనలు ఉంచుతారు. రచనలను తమ తూనికలూ కొలతలతో చూస్తారు. అదంతా పత్రిక మంచి కోసం కాబట్టి రచయితలు చచ్చినట్లు కట్టుబడాలి. అక్కడ రచయిత స్వేచ్ఛ యేమీ లేదు. పత్రిక తేలుస్తుంది అర్హతను. పత్రిక చెడిపోకూడదు! అంటారు.

కాని సమాజం విలువలతో నడవాలీ, పౌరులు క్రమశిక్షణతో ఉండాలి అని అశించటం మాత్రం నిరంకుశత్వం అంటారు అదే పత్రికాసంపాదకులు. ఎవరన్నా ఏదన్నా వ్రాయవచ్చును ఎవరన్నా ఏదన్నా చేయవచ్చును. కాదనటం స్వేచ్ఛను అణచివేయటమే అంటారు. స్వేచ్ఛ ముఖ్యం. దేశమూ సమాజమూ చెడితే చెడనీయండి! అంటారు.

Just double standards!

సాహిత్యం అనే మాటలోనే స, హితం అనే రెండు దాగి ఉన్నాయి. హితంతో కూడుకున్నది కాకపోతే అది సాహిత్యమే కాదన్నమాట. ఇక్కడ హితం అంటే ఒక వ్యక్తికి సంబంధించిన హితం కాదు. ఒక సమాజానికి, ఒక నాగరికతకు సంబంధించినది అని ఉద్దేశం.

అందుచేత ఎవరి ప్రయోజనాల కొరకు వారు ఏది అచ్చువేసి వదలినా అది సాహిత్యం ఐపోతుందని భావించటం పొరపాటు.

సమాజానికి హానికలిగించే వ్రాతలను అడ్డుకోవటం ఏమీ తప్పు కాదు. స్వేచ్ఛ అంటే విశృంఖలత్వమే అనుకొనే వారు మాత్రమే తప్పు అనుకుంటారని నా అభిప్రాయం. విద్వేషపూరితంగా ఉన్నా నిషేధించటం నేరంగానే పరిగణించాలి అని తీర్మానం చేయటం తప్పనే అంటాను. సమాజాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయాలని ఎవరన్నా అభ్యంతరకరమైన విద్వేషభావజాలాన్ని సాహిత్యం పేరుతో జనం మీదకు వదలితే వారికి ఆ స్వేచ్ఛ ఉంది వారు సమాజాన్ని నాశనం చేయాలనుకుంటే అది వారి యిష్టం అని వాదించటం విడ్డూరమైన విషయం.

మీరు మెజారిటీ వర్గం చేతిలో అణచివేత గురించి ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. భారతదేశంలో భావప్రకటన స్వేచ్ఛ ఎంతటి పెళుసైన స్థితిలో ఉందో అని వాపోతున్నారు. అభ్యంతరకరమైన రచనలను నాగరిక సమాజాలు ‘సమ్మతించటం’ ద్వారా ఎదుర్కోవాలని, అన్యాపదేశంగా ఏమి కర్మం! నేరుగానే చెబుతున్నారు. ఈ అక్షరాలా తెంపరి భావాన్ని హుందాగా వ్యక్తీకరించటానికి మీకు అవకాశం కలిగించింది మీరు లేదని చెబుతున్న ఈదేశంలోని స్వేచ్ఛయే. మీరు కాదన్నా అది నిజం. ఈ సమ్మతి పెచ్చుమీరి క్రమంగా యూరోప్ దారిలోనే భారతదేశం హైందవేతర మత ప్రాబల్యం కల దేశంగా మారిన నాడు, ఆ రోజున ఉండే మెజారిటీ వారి పాలనలో ఇటువంటి స్వేచ్ఛను గురించి మీరు ఆలోచన ఐనా చేయగలరా?

రచయితల భావప్రకటనస్వేచ్ఛపై ఆంక్షలను ఈమాట తీవ్రంగా వ్యతిరేకించటం అంటే సమాజాన్ని నాశనం చేయటానికి ఉద్దేశించిన రచనలైనా ఆహ్వానించదగినవే అని మీ ఉద్దేశం ఐతే మీలాంటి మేధావుల నుండి ఈదేశాన్ని దేవుడే రక్షించాలి.

Hi,

This email address getting ” mail delivery system failed” . Unable to reach out.

Please help me out.

Thanks and regards ViBaa

In reply to .

ధన్యవాదాలు రాఘవ్ గారు 🙏 ఇది మా అమ్మమ్మ రమాదేవి వాడాడ గారి కవిత. మీ అభినందనలు ఆమెకు తప్పకుండా తెలియజేస్తాను. త్వరలో మరిన్ని కవితలను మీ ముందుకు అందిస్తాము, తప్పక చదవండి.

Thank You Sir.

namasthe, prathap garu
prathi nela miru rasthunna aalochisthe shirshika chaalaa bauntundi. varthana vishyalanu chala chakkaga chebuthunnaru.

gruhuni gurinchi aame bahdyathalanu chala baagaa vivarinchaaru. manasa reddi garu

chaalaa baagundi kavitha .

చాలా బావుంది

మూలంలో దుష్టాగ్రేసరుడిగా పేరున్న ప్రతినాయకుడైన దుర్యోధనుడిని, పశ్చాత్తాపం చెంది కలహాలు మానమని కుటుంబానికీ తోటి వీరులకీ హితవు చెప్పే ఉదాత్త నాయకునిగా మార్చిన భాసుని ప్రతిభను ఉరుపుటూరి చక్కగా తెలుగులో అందించారు.

“నాటకంలోని ఈ భాగంలో కరుణరసం ఎక్కువగా ప్రవహిస్తుంది; ఆ తరువాతి ప్రాధాన్యం వీరరసానికి,” అన్నదాని గురించి ఆలోచిస్తే, నిజానికి ప్రాధాన్యం వీరరసానికే. మారిన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా దుర్యోధనుడు రణవీరుడి నుంచి దయావీరుడిగా పరిణమించాడని వాదిస్తాడు [1]. బలరాముడినీ, అశ్వత్థామనూ ప్రతీకారం మానమని వారించడం, పాండవుల పట్ల తన ప్రవర్తనను తలచుకొని వారి ప్రతీకారం అన్యాయం కాదని అంగీకరించడం—ఈ పరిణామానికి ముఖ్యమైన సూచనలు.

స్త్రీపర్వమంతా యుద్ధంలో భర్తలను, కుమారులను, బంధువులను కోల్పోయిన స్త్రీల ఆక్రందనతో నిండి ఉన్నా, అక్కడ సహగమనం కనిపించదు. మరి భాసుడు పౌరవితో సహగమన నిర్ణయం ఎందుకు చెప్పించాడు? అంతకన్నా ఆశ్చర్యం, ఆమె మాటకు చుట్టూ ఉన్నవారెవరూ స్పందించకపోవడం. ఆ కాలపు సామాజిక విలువలను ఇది సూచిస్తుందా?

కొన్ని సవరణలు, సూచనలు:

“తర్పణం ఇచ్చేందుకు తన నూరుగురు కొడుకుల్లో ఎవరూ మిగలలేదని వాపోతాడు దుర్యోధనుడు” అన్న చోట “దుర్యోధనుడు” బదులుగా “ధృతరాష్ట్రుడు” ఉండాలి. అలాగే “దుర్యోధనుడితో తాను సహగమనం చేస్తానని మాలవి చెప్పినప్పుడు” అన్న చోట “మాలవి” బదులుగా “పౌరవి” ఉండాలి.

“ప్రతివచనం” అన్నదాన్ని సందర్భానుసారం “సమాధానం,” “మాటకు మారుపలకడం,” “మారు మాట్లాడటం” అని అనువదించారు. అన్నిచోట్లా ఒకే పదం వాడాల్సిన అవసరం లేకపోయినా, “మారు మాట్లాడుతున్నాను కదా” మాత్రం అసహజంగా అనిపించింది.

“ఈ నా చందమామ కాలవైపరీత్యం కారణంగా నిప్పులాగా కనిపిస్తున్నాడు” అన్న చోట “నిప్పులాగా కనిపిస్తున్నాడు” కంటే “నిప్పులా ఉన్నాడు” మూలంలోని “చంద్రో వహ్నిత్వమాగతః” భావానికి దగ్గరగా ఉంటుంది.

“పూర్వం భ్రాతృశతం నష్టం త్వయ్యేకస్మిన్హతే హతమ్” లోని “భ్రాతృశతం — త్వయ్యేకస్మిన్” అనే నూరుగురు–నీవొక్కడివి వ్యత్యాసానికి ఉన్న బిగువు, “నీ నూరుగురు సోదరులు నశించిపోయారు. నీ ఒక్కడి మరణంతో అంతా నశించిపోతుంది” అన్న అనువాదంలో రాలేదు.

48వ శ్లోకంలో “వృద్ధస్య” అనువాదంలో లేదు. “నా హృదయంలో జన్మించిన తీవ్రమైన పుత్రశోకం” అన్నదానికంటే “నాలో చెలరేగిన తీవ్రమైన పుత్రశోకం” సహజంగా ఉంటుంది.

“ఈ వంచనకు సాక్షి బలరాముడా?” సందర్భానికి సరిపోతున్నా, మూలంలోని “సాక్షిమతీ ఖలు వఞ్చనా”లో నాటకీయత కోసం బలరాముడి పేరు లేదు.

భాసుని మిగిలిన రచనలను కూడా ఉరుపుటూరి అందిస్తారని ఆశిస్తూ,

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[1] Gerow, Edwin. “Bhāsa’s Ūrubhaṅga and Indian Poetics.” Journal of the American Oriental Society 105, no. 3 (1985): 405–412. (Gerow గురించి తెలుసుకునే అవకాశం కల్పించిన ఉరుపుటూరికి కృతజ్ఞతలు.)

కొత్తదనం ఎమీ లెని కథ. ఈ విషయం పైన చాల చదివాం.

ఒక కథ రాసి పత్రికకు ప్రచురణ నిమిత్తం పంపితే దానిని ప్రచురించాలా వద్దా అనే నిర్ణయం వారి నియమాలకు లోబడి ఉంటుంది. అలాగే ఇది కూడా జరిగిందేమో అనుకోలేమా?

In reply to .

ఎదుటివారి బాధని తనగుండెల్లో నింపుకొని బరువెక్కిన గుండెతో, చెమ్మగిల్లిన కన్నులతో’ తనలోని ఆవేదనని అక్షర రూపంలో మలచితే ఇటువంటి అద్భుతమైన కవిత పురుడు పోసుకుంటుంది. ఇటువంటి అత్యుత్తమ కవితను రచించిన మెట్ట ఉషారాణిగారికి హృదయ పూర్వక అభినందనలు. నరేందర్ రావు బసవరాజు

Super madam. Prathi aksharam manasuku thakela unnayi.himani nadalu start ayyi manushula badhyatha rahithyam valla prakruthi vilayalu ela vastunnayi mariyu aa time lo soldiers ela kapadaro nepal flood ni chala adbuntanga Kavita rupam lo chepparu madam

🙏🙏🙏🙏👏👏👏👏👍👍👍👍🙏🙏🙏🙏

In reply to .

Thank you Annapurna Garu – Madhu-Uma

ఇది ఒకప్పుడు విభిన్నమైన అంశం, కానీ ఇప్పుడు ఇది ఒకరకంగా సాధారణమైపోయింది. కానీ కథను నడిపించిన విధానం sensitive గా వుంది.

A print copy of this issue is a must.

Thought provoking …
Great attempt Usha ji🌺

మీ కథ చాలా బాగుంది శ్రీని గారు. ఇద్దరు ప్రయాణీకుల మౌన సంభాషణ చాలా బాగా వ్యక్తం చేసారు.

In reply to .

Congratulations to Madhu and Uma couple!

హృదయాలను కలిపే బంగారు దారం ప్రేమ. పూర్తి తాదాత్మ్యం చెంది రాస్తాను. ఆ విద్యుత్ తరంగం పాఠకులను స్పృశించినపుడు కదిలిపోతా.
– హాన్ కాంగ్

ఇంతకు మించిన హిత సాహితి మరెక్కడ ఉంటుంది…

మేటి సమీక్ష

Facebook lo Vishal garu cheppina daniki Shivaratri sudhakar gari abhiprayam chala different ga undi. Sudhakar gariki aa POV ( Point of view ) ledemo mari. Okay nice review but still sudha you should think about vishal opinion.

“ఇప్పుడిప్పుడే అంతరించిపోతోంది.”

అద్భుతమైన ముగింపు

మధ్యలో కథలకు , కథ యొక్క అంశం కు ( theme) link 🖇️ అర్థం అయినప్పుడు… అదరహో…

Thanks సురేష్ గారు – జీవితంలో మనం ( atleast నేను) – గుర్తించని “స్పర్శ్” గొప్పదనం – గుర్తు చేసినందుకు…

బాగుంది శ్రీని గారు.. అయితే.. వాళ్ళు భార్యాభర్తలు కారేమో అన్న సందేహం వచ్చింది. ప్రతి కదలికను మీరు చాలా చక్కగా వివరించారు మీ ఊహాత్మక కోణం నుండి. నేను కూడా ఇకనుండి.. ఇలా మీలా గమనించే పనిలో పడితే.. కొన్ని మంచి కథలు దొరుకుతాయన్నమా ట.. మీ రచనా శైలి బాగుంది. అభినందనలు..

మంచి కథ. మనసును కదిలించింది. ఏ బంధానికైనా స్పర్శ చాలా ముఖ్యం అది తల్లిది అయినా, తండ్రిది అయినా, జీవిత భాగస్వామి, బిడ్డలు, జంతువులు, అఖరికి చెట్లు కూడస్పర్శకి స్పందిస్తాయి. చాలా బాగా రాశారు సురేష్ గారూ

In reply to .

ధన్యవాదాలు సుజాత గారు.
ఉమ-మధు

In reply to .

Thank you sagar👍

హార్దిక శుభాభినందనలు ఉమ గారూ, మధు గారూ.

చాలా చాలా బాగుంది ఇరువంటి వారు..
ఇది మీకు ఎదురైన అనుభవమే అనుకుంటున్నాను

In reply to .

Thank you so much Sarma garu.

అవును. కానీ అది పిలుపు కాదు, బెదిరింపు. ఇతర ప్రతిపక్షాలకు ఒక విధాన ప్రతిపాదన చేసి దాని ఆమోదానికి ప్రయత్నిస్తే అది వేరేలా ఉండేది. బీహార్ లో తన పార్టీ ప్రయోజనాల కోసం చేసిన బెదిరింపు కనుక దానికి పరిమితులు ఉన్నాయి.

In reply to .

ధన్యవాదాలు సత్యవతి గారు
ఉమ-మధు

In reply to .

మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు అండి.
మధు-ఉమ

In reply to .

ధన్యవాదాలు వేణుగోపాల్ గారు. మీ ఆదరాభిమానాలు, ఆశీస్సులు మన సిరిమల్లె మరింత ఉత్సాహంగా, ఉన్నతంగా ముందుకు సాగేందుకు ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. -మధు-ఉమ

బాగుంది అమ్మ నీ వ్యాసం “ మొదటి ముద్ర “
అనేక ఆశీస్సులు.
మొదలి శర్మ
.

సమగ్రమైన విశ్లేషణ!

డియర్ సురేష్, మంచి కథ రాశారు. Soulful ending కూడా. అంతరించి పోతున్న ఆ జాతిని మీ సున్నితమైన చే వేళ్ళతో మరొక్కసారి తాకారు.అభినందనలు.

Conceived (which is an inevitable consequence of economic disparities in society where there is private property), promoted and spread by Trump’s policies.

తొలుత శీర్షిక చూడగానే ఇదేమిటి ఇలా పెట్టారనిపించింది. అదో శాస్త్రీయ నామం అని తెలుసుకున్నాక భలే అనిపించింది. కథ వినూత్నం. వివరణలు చదివాక ఇంకా బాగుంది. అభినందనలు పిళ్లై గారూ

నిజ జీవితంలో కూడా రచయిత మాత్రం మిమోసా ప్యూడికా కాదు, ఎందుకంటే అటువంటి వ్యక్తిత్వం ఉంటే ఇలాంటి కథ రాదు……కథ చివర్లో వివరణలతో సందేహాలు తీరాయి.

బావుంది అని చెప్పి ఊరుకోలేను
ఏం బావుందో చెప్పే శక్తీ లోతూ నాకు లేవు
‘ధన్యవాదాలు రావు గారూ’, అని ముగిస్తాను..

ఈ ‘సిరిమల్లె’ కి జరిగిన ఆత్మీయ సత్కార సంబరం ఎంతో సముచితంగా ముచ్చటగా యుండి చూపరులకు, పాఠకులకు ఆనందాన్ని పంచుతోంది. మధు, ఉమగార్ల సాహితీ సీమలో విశేష కృషి పాఠకలోకానికి ఆనందాన్ని, సాహితీ పిపాసులకి సంతృప్తినిస్తూ ఆశించిన ఫలితాన్ని సాధించి ఎంతో అభినందనీయమైనది. మధు ఉమలకు శుభాభినందనలు. ఇలాగే వారి కృషి ప్రజాదరణను పొందుతూ చిరకాలం సాగాలని ఆ దేవదేవునికి ప్రార్థనల అర్పిస్తూ.
-వేణుగోపాలరావు గుమ్మడిదల.

చక్కని కధ!! ప్రతిఫలం ఆశించకుండా సాటి మనిషికి సాయం చేయడం, ఆప్యాయత పంచడంలో లో ఎంత ఆనందానుభూతి!! అది చూసే వారి మనసుకు కూడా పవిత్ర భావాన్ని కలిగిస్తుంది. మీ రచనల్లో ఏదో చెప్పలేని ఆర్ద్రత ఉంటుంది. !!

Thank you umagaru, Madhu Garu, I am so grateful to receive sirimalle on the dot,
You are contributing a great service for the telugu community, 🙏

“శ్రీనాథుడు కేవలం ఒక అనువాదకుడు మాత్రమే కాదు, తాను చదివిన సంస్కృత కవుల మనోహరమైన భావాలను, విలక్షణమైన పదబంధాలను తనవిగా చేసుకున్న ఒక మహాభావుకుడు.” T.S Eliot మాట
“Immature poets imitate; mature poets steal; bad poets deface what they take, and good poets make it into something better, or at least something different.” ― T.S. Eliot, The Sacred Wood -నమస్కారాలతో -తఃతః

మీ విశ్లేషణ చాలా బాగుంది. నేను చేసిన “అనుకరణ” చిన్న పిల్లలని దృష్టిలో పెట్టుకుని చేసినది. మీ వ్యాసం నా పుస్తకానికి చివరి అధ్యాయంగా బాగ నప్పుతుంది. ధన్యవాదాలు.

బావుంది

హార్దిక శుభాభినందనలు ఉమాగారు, మధుగారు.

స్పర్శకు భాష ఉంటుందని గతంలో ఎప్పుడో తెలుసు…
ఆ భాషలో ఉత్తమ స్థాయిని చూడగలిగే అనుభూతినిచ్చింది ఈ కథ…..

వివరణ లేని సూటి భాష స్పర్శ…
ఒక నిశ్చింత దొరికేది ఆ స్పర్శభాషలోనే…

కథను చదవడం పూర్తైన తరువాత పుట్టాల్సిన ఆలోచనలు కథనంతో పాటూ మొదలై….
వెన్నంటి వస్తున్న నీటి అలలై….
చదవడం అయ్యాక కూడా ఇంకా అంటి పెట్టుకొనే ఉంటాయి ఇలాంటి రచనల్లో….

అభినందనలు సురేష్ గారికి..🙏

శ్రీ కొడవళ్ళ : మీ స్పందనకు ధన్యవాదాలు. మీరు reductio ad absurdum గురించి చెప్పిన విషయాలు సంపాదకులకు సూచించాను . ఆ కారణం గానే ‘ఆవిడ’ ను ఫిలాసఫీ లెక్చరరు ని చేశానని కూడా సంపాదకులకు వివరించాను . నమస్కారాల తో -తః తః

చాలా బాగా రాసారు మేడం.

చాలా బాగా చెప్పారు సర్. యాస లే భాష కు ప్రాణం. అది ముమ్మాటికి నిజం.

మంచి పుస్తకాన్ని పరిచయం చేసారు. మీకు ధన్యవాదాలు.

మాటల్లేవ్… ముగింపులో కూడా మాటల్లేవు కదా

కథలో వివరం ఆసక్తికరంగా ఉంది, కానీ వ్యాసం రాసినట్టుంది, కథలా లేదు.

పూజ్యులు శరభయ్య గారి ప్రసంగాన్ని ఈ విధంగా వ్యాసరూపంగా మార్చి మరికొందరు పాఠకులకి అందుబాటులోకి తెచ్చినందుకు చాలా సంతోషం.
అయితే చిన్న సవరణలు. పై వ్యాసంలో, ‘చిరుసాన పట్టించి చికిలి చేయించిన ‘ పద్యం గురించి శరభయ్యగారు ప్రస్తావించినప్పుడు, ఆ సీసపద్యంలోని మొదటి పంక్తిని మాత్రమే పేర్కొన్నారు. ఆ తర్వాత ఆ పద్యంలోని ఎత్తుగీతి గురించిన ప్రశంస పై వ్యాసంలో ఉన్నది శరభయ్యగారి ప్రసంగంలో లేదు. అలానే, చివరలో ఆయన తనపైన కూడా శ్రీనాథుడి ప్రభావం గురించి ప్రస్తావిస్తూ తాను రాసిన రెండు పద్యాల్ని ప్రస్తావించారు. కానీ పై వ్యాసంలో మొదటి పద్యం ఆయన పద్యం బదులు విశ్వనాథ పద్యం ప్రస్తావనకొచ్చింది. ఈ రెండూ మూల ప్రసంగ వ్యాసంలో లేవని పాఠకులకి తెలియచేస్తున్నాను.

కవిత, Hardy చదరంగం ఉపమానం చాలా బావున్నాయి. reductio ad absurdum లెక్కలవాళ్ళ గుత్తసొత్తేమీ కాదు కదా—జీనో (Zeno) కాలం నుంచే తత్వవేత్తలు వాడటాన, “నీవు నేర్పిన విద్యయే నీరజాక్ష,” అని ఆవిడకి బదులివ్వొచ్చు. 🙂

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

రెండు ఇతిహాసాల గురించి ఇప్పటివరకూ ప్రచురించిన పదమూడు భాగాలనూ ఒక్కపట్టున ఒకటికి రెండుసార్లు చదివాను.

ఆ ఇతిహాసాలమీదా తెలుగు భాషమీదా రచయితకు ఉన్న పట్టు అబ్బురం కలిగించింది. ఆ ఇతిహాసాలతో సరళమైన రీతిలో పరిచయం కలిగినందుకు సంతోషం కలిగింది.

వేమూరి గారికి ధన్యవాదాలు-అభినందనలు

హృదయ పూర్వక ధన్యవాదాలు అలౌకిక గారు

On the book – “Yashodhara – Swamy” by Prof. M. Koteshwara Rao*

This work is deeply thought-provoking and marks a significant contribution to Indian literary and philosophical research.

Prof. M. Koteswara Rao has done commendable research in bringing to light the unrecognized personality and character of Yashodhara. The most striking finding of this book is that *this is not Swamy’s Yashodhara, but Yashodhara’s Swamy.** The author has reversed the conventional narrative and re-established Yashodhara not as a mere shadow of the Buddha, but as an independent, strong, and inspirational character in her own right.

While history has largely remembered her as the wife who was left behind, Prof. Rao throws powerful light on her as a symbol of sacrifice, patience, inner strength, and silent revolution. He portrays her as an embodiment of dignity and resilience – a character who deserves to be studied and celebrated independently.

This book is an eye-opener. It is well-researched, analytically profound, and emotionally resonant. I strongly recommend this work for scholars, students, and all readers interested in re-examining unheard voices of history.

It is a truly inspirational attempt to give due recognition to an unrecognized, yet great personality.

*Prof. M. Koteswara Rao is to be highly appreciated for bringing this inspirational character of Yashodhara into the mainstream academic and public discourse.*
In brief
“A Thought-Provoking and Remarkable Research. Prof. M. Koteshwara Rao brilliantly uncovers the unrecognized character of Yashodhara. He establishes that it is not Swamy’s Yashodhara, but Yashodhara’s Swamy. A powerful and inspirational portrayal of a forgotten icon. A must-read.”

బీహార్ లో సర్ ప్రక్రియలో అవకతవకలు జరుగుతున్నప్పుడు దానిని సరి చేయాలనీ , లేదంటే ఎన్నికలను బహిష్కరిస్తామని RJD అధినేత బెదిరించాడు ! ఆ బెదిరింపును తన మిత్ర పక్షాలు అంగీకరించలేదు!

రోష్ని నాడార్ మల్హోత్రా రు 2.79 కోట్లతో అత్యధిక మహిళా సంపన్నురాలు. సరి చూసుకోండి,

2.79 లక్షల కోట్లు !

Srinivas Garu me kadha chalabagundi, danyavadamulu , 🙏

The magi naxals —calling like this is wrong
Dig -look -check —history
Questioning —is not wrong —Janma hakku

Vimala garu —peoples cultural legend
True sudhakar garu
Salutes vimalakka

థ్యాంక్యూ అనేకమైన విషయాలు తెలియజేశారు

Already caution kiya.

Such horrible violent, disgusting and unbearable movies are being made.

విరసానికి కాలం చెల్లదు

Jyothi garu
Nice story —different one

T
మా సత్యం
ఎం. కె. కుమార్ గారు రాసిన జవాబు అద్భుతమైన గతితార్కిక చారిత్రక కోణాన్ని ఆవిష్కరించాయి
విరసంపై వచ్చే విమర్శలు ఎంత లొసుగులతో కూడుకున్నవో చెప్తూ, విరసం యొక్క ఉనికిని కాలంతో ముడిపెట్టలేమని విశ్లేషణాత్మకంగా వివరించారు. పెట్టుబడిదారీ వ్యూహాలు మారుతున్నా, దోపిడీ స్వరూపం మారనంత కాలం… సమాజంలో కార్మికులు, రైతులు, దళితులు, ఆదివాసుల హక్కుల కోసం మాట్లాడే విప్లవ గొంతుక అవసరం ఉంటూనే ఉంటుంది.
వర్గపోరాట సత్యాన్ని చారిత్రక భౌతికవాద కోణంలో ఇంత బలంగా, స్పష్టంగా వివరించిన మీకు ఉద్యమాభి వందనాలు.
ఎం.కె కుమార్ గారూ
పెట్టుబడిదారీ విధానం నిరంతరం తన రూపాలను మార్చుకుంటూ (ఉదాహరణకు: గ్లోబలైజేషన్, డిజిటల్ శ్రమ, కార్పొరేటీకరణ) దోపిడీని కొనసాగిస్తున్నప్పుడు, దాన్ని ఎండగట్టే
‘విప్లవ రచయితల సంఘం’ (విరసం) వంటి గొంతుక మరింత అవసరమవుతుంది అన్న చారిత్రాత్మక అవసరాన్ని గుర్తించని కార్పొరేట్ బానిస విక్టర్ విజయకుమార్ అంధత్వంకు నిదర్శనం. విరసానికి కాలం చెల్లలేదు,
అది నేటి అసలైన చారిత్రక అవసరం.🤝

I have a question since my childhood that why Siddharth’s wife is neglected in the history despite his spiritual journey is celebrated. Siddharth takes his own path leaving his wife and little child. Nobody takes it seriously. Swamy is the one who viewed this neglected Yasodhara from the lens of psychological and emotional truma.

An insightful and deeply moving review! I love how this piece highlights Yasodhara’s inner journey and her ‘quieter courage’ rather than treating her as merely a passive symbol of sacrifice. A great critical reading.

Dr. M. Koteswara Rao’s article is truly a roadmap for viewing the text through equally important lenses of both the male and female perspectives. Siddhartha’s outward journey, renunciation, and sacrifice have been widely acknowledged, but the struggles and sacrifices of his wife, Yashodhara, often remain less explored.

This insightful article encourages readers to analyse the text from a broader perspective rather than appreciating Siddhartha’s journey alone. It gives voice to the otherwise unvoiced Yashodhara and brings to the forefront her silent sacrifices, her struggle following the departure of the person she loved, and her decision to remain committed to her responsibilities, motherhood, and family.

The article beautifully highlights Yashodhara’s prominence and reminds us that renunciation is not the only form of sacrifice; remaining behind and silently shouldering responsibilities can also demand immense strength and courage. A thought-provoking and illuminating perspective indeed.

THE UNTOLD JOURNEY: A CRITICAL READING OF GUTAM SWAMY’s YASODHARA
Article written by prof. M. Koteswar Rao. It is an excellent criticism in one of the best works in English literature. The way he explains the emotions and characters of both Gauthama and yashodara is a historical masterpiece. Ever one needs to understand the pain of yashodara. It is really a wonderful explanation.

The review offers a thoughtful and critically engaged revisiting of Gutam Swamy’s Yasodhara, particularly from the viewpoint that the narrative is shifted from the prominent renunciation of Siddhartha to the mostly ignored emotional and spiritual journey of Yasodhara. It is a potent criticism of the oversimplified portrayal of Yasodhara as “the woman who stayed behind” and reveals how her physical staying becomes an aspect of psychological, emotional and spiritual mobility. The review’s focus on loss, motherhood, responsibility, identity and self-discovery provides an important gender-sensitive viewpoint. Its acknowledgement that Siddhartha’s spiritual quest and Yasodhara’s lived experience can be “two truths” avoids a simplistic distinction between the two figures. In addition, the discussion draws attention to the book’s contribution in rethinking canonical narratives from the perspective of marginalised or under-represented voices and acknowledges the significance of English translation in making the text accessible to a wider public. The review examines Yasodhara largely as a literary interpretation of a familiar Buddhist story that emphasises the emotional and ethical dimensions of renunciation, and argues that the novel expands the interpretive range of an old tale by restoring narrative authority to Yasodhara.

Prof. M. Koteswar Rao’s article offers a sensitive and insightful reading of Yasodhara, giving voice to a woman whose journey has often remained in the shadow of Siddhartha’s story. As a woman reader, I appreciate its focus on Yasodhara’s strength, emotions, motherhood, and self-discovery. A meaningful article that reminds us that every woman’s untold journey deserves to be heard and remembered.

Prof. M. Koteswar Rao offers a sensitive and insightful reading of Yasodhara, bringing a woman’s emotions, struggles, responsibilities, and self-discovery into focus. His gender-sensitive perspective makes the article thoughtful and relevant.

As a woman reader, I find the article deeply meaningful because it presents Yasodhara not merely as the woman left behind, but as a woman with her own identity and journey. It beautifully reminds us that women’s silent strength, endurance, and self-discovery also deserve recognition. A powerful article that gives a forgotten voice its rightful place in history and literature.

Very innovative and new perspective of looking at the character in the margins, shifting the lens from a major to the marginal. The character of Yasodhara from the novel albeit exhibited her agency through her endurance and coming to terms to the situations for which she was not ready is really an epitome for the present generations. An example for The Show Must Go On.

Very nuanced perspective of looking at the character who has not give up to the situations, rather raised to the occasion is very clearly presented through the character of Yasodhara who has become the focal point of the novel. It has really opened an innovative avenues towards the literature in which a woman character who has been pushed to the margins. Bringing her to the limelight against the most welcomed Buddha is really an anattempt to open the new path of appreciation as well as a new perspective. Thank you.

Prof M. Koteswara Rao sir expressed his views extraordinarily on Gutam Swamy’s Yashodara , analysis of the characters of Yasodhara and Siddhartha are in dynamic way and it makes the readers think positively about Yasodhara.

*Comment on Yasodhara:*

Yasodhara is a moving retelling of Buddha’s story from his wife’s point of view. It highlights her love, sacrifice, pain, and strength as a mother and wife left behind. The story is important because it gives a voice to a woman whose suffering and spiritual growth are often ignored, and shows that enlightenment is also achieved through silent endurance.

its really great to see unacknowledged histories and their perceptions, which reveal the power of the silenced characters. I truly appreciate the writer, translator and the writer of this article for combining your efforts to bring out the unknown to the readers. would love to see more of such works published.

Balakrishna —-udanthama sir

What a satire!

ఈ టపా వచ్చిన రోజే నాకు ఒక కోరిక కలిగింది, ఎందరో తమ ఆలోచనలను youtube ద్వారా చెబుతుంటే, మీరు ఆ ప్రయత్నం ఎందుకు చేయడంలేదా? అని; నేటి AI యుగంలో మీ టపాను వీడియో మార్చడం వీలవుతుంది కదా! అలా ఎందుకు ప్రయత్నం చేయడం లేదు ? అని అనుకుంటుంటే ఈ రూపంలో మీ టపా రావడం చాలా సంతోషం!

మీ నుండి ఈ మధ్య వరుసగా ఎలా టపాలు రావడం కూడా చాలా సంతోషం!

ఈ టపా పెట్టిన రోజే నాకు ఒక కోరిక కలిగింది, ఎంతో మంది తమ అభిప్రాయాలను youtube ద్వారా వెల్లడిస్తుంటే , మీరు ఎందుకు అలా ప్రయత్నించడం లేదు? అని, నేటి AI యుగంలో మీ టపాను వీడియో రూపంలో మార్చే సదుపాయం ఉంది. దానిని మీరు ఎందుకు ప్రయత్నించడంలేదు? అని; నా కోరిక ఈ రూపంలో తీరడం కొంత సంతోషంగా ఉంది!

అంతేగాక, ఇలా మీ నుండి వరుస టపాలు రావడం కూడా సంతోషంగా ఉంది!

ఈ ఠింఠా కరాళుడి కథ చాలా చాలా సరదాగా బాగుంది. ఈ పేరు నేనెక్కడ చదివానో గుర్తులేదు గాని ఈ పేరును నేను కూడా ఉపయోగించుకున్నాను.

In reply to .

థ్యాంక్యూ వేణు గారూ

FASCIST KOLIMI. RSS kolimi that you removed comments on jabali posts. It’s like your editorial team has agreed with that post. You scared of comments.right.

RSS kolimi that you removed comments on jabali posts. It’s like your editorial team has agreed with that post. You scared of comments.right.

RSS kolimi that you removed comments on jabali posts. It’s like your editorial team has agreed with that post. You scared of comments.right.

RSS kolimi that you removed comments on jabali posts.

RSS kolimi that you removed comments on jabali posts.

My always motivator mentor sir
Am lot if inspiring you ❤️

Very good story. Nowadays people think like this only.

నైజం కథ చాలా చక్కగా రాశారు అయితే కథను నిడివి ఇంకా పెంచాలి. మనుషుల మనస్తత్వాలు ఇతరులు పట్ల వారి ఆహా భావాలు చెప్పే నైజం ఈ కథ కథను అతి సునాయసంగా చెప్పగలిగారు రచయిత్రి వాస్తవానికి కథ ముగింపులో మనం ఏదో చెప్పాలి అది మిస్ అయినట్టు కనిపించింది కథ మాత్రం అందంగా సాగుతూ వెళ్ళింది శిల్పం శైలి అద్భుతంగా ఉంది. ఇంకా ఉంది అని మనం కథను కథను ముందుకు సాగదీస్తూ మరింత క్యూరియాసిటీతో సాగింది. రచయిత్రి గారికి నా ధన్యవాదాలు.
పొత్తూరి సీతారామరాజు
కాకినాడ.

In reply to .

Small but super.

Reflective and satirical poem

WE MISS HER —HER STAND AND BELIEFS ARE RIGHT
SHE IS LOOKING FOR CHANGE —-GREAT JOURNALIST
RAMU GARU — NICE WRITE UP SIR
THNX PADMA GARU

ఈ వ్యాసాన్ని సిద్ధార్థ్ రాము గారు హిందీలో తమ ఫేస్ బుక్ లో పోస్టు చేశారు…నేను అనువాదం చేసాను

ఈ వ్యాసాన్ని సిద్ధార్థ్ రాము గారు హిందీలో తమ ఫేస్ బుక్ లో పోస్టు చేశారు…

In reply to .

Thank you Kamala

excellent

In reply to .

అవునండి జానకి గారు.. ఇటువంటి బాధాకరమైన సంఘటనలు ఉన్నాయి. కుటుంబాలకి, తల్లితండ్రులకి పరిష్కారం దొరకని క్లిష్ట పరిస్థితి.
ధన్యవాదాలు మీకు .

Fabulous, what a website it is! This webpage gives valuable
facts to us, keep it up.

Manasuku hathukunela chala bagundi. Bharatha sangramam tho jodinchi rayatam chakkati prayogam. Rachayitha gari oohaa Shakthi ki joharlu. Rachana shyli kuda bagundi

Wonderful writeup
Very fluent Telugu
100 on 100

Most hopeless -worthless chief minister —no leadership skills
No vision —no experience —not qualified for c.m post — Rahul made a big mistake

సత్యం గారు, ధన్యవాదాలు.

బాగుంది సార్

‌కి స్పందనగా.

You are right

In reply to .

You are right

5 బిలియన్ డాలర్లు లేదా 50,000 భారత రూపాయల

50,000 పక్కన కోట్లు మర్చి పోయారు!

5 బిలియన్ డాలర్లు లేదా 50,000 భారత రూపాయల

50,000 పక్కన కోట్లు మర్చి పోయారు!

Questioning is not crime —it is our hakku
Students shaked the govt —very good beginning
No democracy in the country —India needs leaders

బైబిల్ లోని విషయాలను కవితలో జోడించి చాలా బాగా రాశారండి

both my daughters learned from him he is great and humble teache My children loves him

In reply to .

నిజమే! కానీ అసలే సుగుణాల లిస్ట్ పెద్దదైపోయింది. ఆల్‌రెడీ ఫెయిల్ అయిపోయాడు కద!

జుట్టు కూడా ఉంది. విగ్ కూడా అవసరం లేదు.

ఉద్వేగభరితంగా ఉంది శ్యామల గారి జీవితం.

Students power success —winners
Good lesson to modi ji govt
Bammidi garu -nice write up sir

గోండి భాషను గురించి దానిని పరిరక్షించాల్సిన ఆవశ్యకతను వివరంగా తెలియచేసినందుకు అభినందనలు. అలాగే ఒడిస్సా ఆంధ్రా సరిహద్దు ప్రాంతంలోని జాతాపు తెగ మాటాదే భాష కువ్వి, సవర తెగ భాష సవర కూడా అంతరించి పోతున్నాయి. దీనికి ముఖ్య కారణం ఆ ప్రజలను అభివృద్ధి ఉద్యోగ అవకాశాలు పేరుతో తెలుగు ఒరియా భాషలలో విద్యాభ్యాసం కల్పించడం ముఖ్యంగా వాళ్ళని వారి నివాస ప్రాంతాల నుండి జీవనోపాధి పేరుతో పల్లపు ప్రాంతాలకు వలస పోవడం వివిధ ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలు పొందిన వాళ్ళు పట్టణాలలో స్థిరపడి వాళ్ళ పిల్లలు ఇక్కడి బడులలో చదువుకోవడం మొత్తం మీద ఏదో ఒక రకమైన విస్తపన వలన వారి భాషా సంస్కృతి అంతరించి పోతున్నాయి. మ్యూజియంలకు వారి బొమ్మలు అర్ధ నగ్నంగా సంస్కృతి పేరుతో నాగరిక సమూహాలు ఫోటోలకు పరిమితమై అంతరించి పోతున్నాయి. మరికొన్నాళ్లకు కార్పొరేట్ వికృత అభివృద్ధి నమూనాలో ఆదివాసీ ప్రాంతాలు సమూహాలు అంతరించి పోతాయి. పల్లపు మేధావులు అధికారులు వాళ్ళని అలా వదిలేసి ఉద్యమాలకు బలిస్తారా అని చెప్పే మాటలకు మౌనమే సమాధానముగా ఆ సమూహాలు అంతరించి పోతున్న పాలస్టీనా గాజా సిరియా లాంటి దేశాలు కార్పొరేట్ అమెరికను టూరిస్టు ప్రాంతాలుగా మనుషులు లేని పచ్చదనం హరించిన ఎడారులుగా మారుతాయి..దీనికి ఉద్యమానిది బాధ్యతే కదా. ఇప్పుడు శ్రద్ధాంజలి ఘటించడమే.