In reply to .

Thank you so much Santosh!

What a wonderful event sir. All of you are doing amazing job for society.

Get to know many new books through this article sir. This single life is not enough to read all books 😄 but we get to know them at least through you sir.

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు సార్!

మంచి సమాజం, మంచి మనుషుల కలయిక, అనురాగాల సంగమం. ఆనందాలవేదిక.

బంగారు రామాచారి

మంచి సమాజం, మంచి మనుషుల కలయిక, అనురాగాల సంగమం. ఆనందాలవేదిక.

బంగారు రామాచారి

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు సోమ శేఖర్!

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు సార్!

నిజంగా పుస్తకాల పండుగ ముందుగానే వచ్చింది.

ఈ పుస్తకాల పండుగ లో పాల్గొనే అవకాశమివ్వడమే కాకుండా, నన్నెంతో ఆదరించి సత్కరించినందుకు మీకు, శ్రీపాద పబ్లికేషన్స్ వారికి కృతజ్ఞతలు భద్రుడు గారు.

In reply to .

చాలా సంతోషం శ్రీనిధి గారు! హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

శుభసాయంత్రం సార్ మీ యొక్క ప్రతి blog నేను రోజు తప్పనిసరిగా చుస్తాను. మీ blog అంశాలు చాలా ఉపయుక్తము గ ఉన్నాయి. మీ blog అంశాలు భావితరాలకు ఎంతో అవసరం. వీటి వల్ల మన చరిత్ర మరియు మన మూలాలు తెలుసుకుంటాం.

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు మాష్టారూ!

చాలాబాగుంది

ఎడారిలోబిడారిపూలు.

నమస్కారములు….మీరురాసినపుస్తకాలు…….చదివాను…..మీరుఅనువదించినపుస్తకాలుకూడాచదివాను…కానీమీరుకొద్దిరోజులక్రితంమాకోసరముమీకుటీరంద్వారాపోస్టుచేసినగాంధీగారిఒరిస్సాపర్యటనలుచదివాను…….ఇప్పుడుఫణిగిరిశిల్పకళావైభవం….03ఆణిముత్యాలుచదివాను……..మీఇంగ్లండుయాత్రవిశేషాలు.చదివాను…….అదిఓఅనుభూతి……….ఇలాంటిపాజిటివ్వైబరేషన్సుఇచ్చి,మనిషిఆరోగ్యమైనజీవితకాలంపెంచేమందు,మీ మనసుకి,మీపెన్నుకిఉన్నాయనడంలోఎటువంటిఅతిశయోక్తిలేదు..ఎందువలనంటేఅదినిజంకనుక…….మీఫణిగిరి.బౌధ్ధశిల్పకళాపతక 03భాగాలు,శిల్పకళలో…… మీరు వ్రాసిన కనెక్టివిటీ తో కూడిన వివరణలు,వర్ణించిన తీరు అద్భుతమే…………..శ్రీజీడిగుంటవిజయ్గారుప్రపోజుచేసినమరోకళాత్మకయాత్రకోసంమీరుసమ్మతించినందుకు……….ఆయాత్రకోసరముఎదురుచూస్తూ..చివరిగా……..ఓమాటలో….ఒక్కమాటలోచెప్పాలంటే….మీరుకారణజన్ములు.

In reply to .

Thank you sir!

A great expression sir.

In reply to .

చాలా సంతోషం సార్! తప్పకుండా చేద్దాం. ఈ యాత్ర మీ వల్లనే సమకూరింది. కాబట్టి ఫణిగిరి అన్నప్పుడల్లా మీరు కూడా నా మనసులో మెదులుతారు.

ఫణిగిరి ప్రత్యక్ష సందర్శన లో కూడా పసిగట్టలేని విషయాలెన్నో అరటిపండు ఒలిచి నోట్లో పెట్టినట్లు చెప్పారు భద్రుడు గారు. ఇప్పుడు కదా మన యాత్రకు పరిపూర్ణత చేకూరింది.

ముందు ముందు మీరు సూచించినట్టు.. తెలంగాణాలో కృష్ణా-గోదావరీ పరీవాహక ప్రాంతాల్లోని బౌద్ధ క్షేత్రాలు- కోటిలింగాల, ధూళికట్ట, కొండాపూరు, ఫణిగిరి, వర్ధమానుకోట, జగ్గయ్యపేట మీదుగా అమరావతిదాకా, అలానే ఆంధ్ర ప్రాంతంలో కూడా శాలిహుండం నుంచి బొజ్జన్నకొండ, ఆదుర్రు, జీలకర్రగూడెం, అమరావతి దాకా ఒక యాత్ర కలిసి చేద్దాం సార్.

In reply to .

మీవంటి ఏంజెల్స్ సాక్షాత్కరించాక నా వంటి నిర్భాగ్యుడు కూడా శ్రీమంతుడు కాకుండా ఎలా ఉంటాడు!

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు వినయా!

సమీక్ష చాలా బాగుంది సార్.. చదివిన తరువాత సినిమా మళ్ళీ చూడాలనిపిస్తుంది.

In reply to .

చాలా చాలా సంతోషం! ఇటువంటి స్పందనలు విన్నప్పుడు ఇలా కథ రాసినందుకు చాలా సంతోషం కలుగుతుంది.

గోదావరి ఒడ్డున కూర్చున్న శ్రీనాథుడి జ్ఞాపకాలను, జీవితానుభవాలను, ఆనాటి చరిత్రను, సాహిత్య ప్రపంచాన్ని ఎంతో అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. బయట కాశీని వెతుక్కుంటూ, చివరికి తనలోని కాశీని కనుగొన్న శ్రీనాథుడి inner journeyని చాలా touching గా చెప్పారు! Very layered story telling!!

నిజంగా, ఇది multi-part సినిమాగానో, వెబ్ సిరీస్‌గానో తీయాల్సిన కథ! 🙏🏽

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు సార్! మీ వల్లనే ఆ ఊరు నేను వెళ్లగలిగాను.

భద్రుడు గారు, నేను కూడా ఈ యాత్ర మీతో పాటే చేసినప్పటికీ, ఆ శిల్పాలన్నీ చూసినప్పటికీ మీ కాళ్ళలో, కళ్ళలో ఏదో మంత్ర శక్తో, మరో మహిమో ఉందనుకుంటాను. మీ రెండు పోస్టులు చదివాకా ఆ శిల్పాల ప్రాముఖ్యత, చరిత్ర, నేపథ్యం మరింత అవగతమయ్యింది. మరిన్ని యాత్రలు మీతో చెయ్యాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను. ముఖ్యం గా మీకు చెప్పినట్టుగా చైనా యాత్ర మీతో చేసి తీరాలి.

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు రామ్ భాస్కర్!

జీవితాన్ని నిశ్చింతగా ఆస్వాదించే తత్వమే అక్కడి మానవాకృతులకు ప్రాణం పోసింది.

ఎంత మాట! చక్కని బాటను చూపిస్తూ….

చరిత్ర అంతా పునర్-లిఖిత కథనాలే అన్న సత్యానికి ఈ సంపాదకీయం ఒక అద్దంలా నిలిచింది. గతం ఎప్పుడూ స్థిరంగానే ఉన్నప్పటికీ, కాలం మారుతున్న కొద్దీ, మన చుట్టూ ఉన్న శాస్త్రీయ ఆధారాలు మరియు మారుతున్న దృక్పథం బట్టి చరిత్రను మనం చూసే కోణం మారుతుంది.

ఉదాహరణకు, చిన్నతనంలో పాఠశాలల్లో బాబర్, అక్బర్ వంటి చక్రవర్తుల గురించి చదివిన విశ్లేషణలు, ఈనాటి ఆధునిక కాలమాన పరిస్థితుల్లో, మనకు అందుబాటులో ఉన్న కొత్త శాస్త్రీయ ఆధారాల దృష్ట్యా చూస్తే పూర్తిగా విభిన్నంగా, కొన్నిసార్లు విడ్డూరంగా అనిపిస్తాయి. కాలం మారుతున్న కొద్దీ మనుషుల ఆలోచనా సరళి, సమాజ అవసరాలు మారడం దీనికి ప్రధాన కారణం.

అలాగే, ఇలాంటి లోతైన, గంభీరమైన విషయాలను చెప్పడానికి ఒక నిర్దిష్టమైన, పదునైన రచనా శైలి ఎంతగానో అవసరం. ఈ సంపాదకీయంలో ఆ శైలిని ఎంతో అందంగా ఉపయోగించారు. గతాన్ని కేవలం భావోద్వేగాలతో కాకుండా, శాస్త్రీయ దృక్పథంతో బేరీజు వేసుకోవాలనే సందేశం ఆలోచించదగినది.

In reply to .

ధన్యవాదాలు మాష్టారూ!

ఫణిగిరిఓఅద్భుతంఅనిపించింది….మీరువివరించినతరువాత……ఆశిల్పకళఅంతఅధ్భుతంగాఅన్నిసంవత్సరాలక్రితంఎలా?అన్నదినాకుఅర్ధంకలేదు….చైనావెళ్ళిచూసివచ్చినవిజయసారథిగారుజీవంఉట్టిపడేలాచెక్కినశిల్పాలు,ఇంతప్రాచీనకాలంనాటితానువెళ్ళినచోటఎక్కడాచూడలేదనిచెప్పడం….భారతశిల్పసంపదకుఓకితాబుఅనిచెప్పవచ్చు….మీలైవ్స్కెచ్చింగునాలోరసజ్నతకలుగుచేసింది…..ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే అద్భుతం…..ఆమ్యూజియమ్లోఇంతలావివరించేవారులేరేమోఅనిపిస్తోంది…..శుభాభినందనలు.

In reply to .

చాలా సంతోషం. బ్లాగుల్లో రాసుకోవడం, బ్లాగుల్లో కామెంట్ చేసుకోవడం ఒక ఆరోగ్యకరమైన సంస్కృతి. ఎందుకంటే వాటిని మళ్ళా మనం ఎప్పటికప్పుడు వెనక్కి వెళ్లి చూసుకునే అవకాశం ఉంటుంది. ఫేస్బుక్ లాంటి మాధ్యమంలో అది సాధ్యం కాదు.

ఈ కథ చదివితే శ్రీనాథుడు గొప్ప కవి కంటే ముందు గోదావరి ఒడ్డున ఒంటరిగా ఆలోచించే ఒక మనిషిలా కనిపిస్తాడు. సప్తశతి గాథలతో మొదలైన స్నేహం రాజ్యాల కలహంతో రక్తంగా మారడం మనసును బాధపెడుతుంది. శపించాలనిపించినా కవి ధర్మం కాదని ఆగిపోవడంలోనే ఆయన గొప్పతనం కనిపిస్తుంది. కార్తీక దీపాల వెలుగులో ఆయన మళ్ళీ శాపం నుంచి కావ్యం వైపు నడవడం ఈ కథకు నిజమైన వెలుగు.కార్తీక మాసాన ముల్లోకాలు తిప్పి మరీ దర్శనభాగ్యం కల్పించారు.

In reply to .

మీ వంటి పెద్దలు ఇది చదివి స్పందించడం నా భాగ్యం.

ఆసక్తికరంగా ఉన్నది. హైదరాబాదుకు ఇన్నిసార్లు వచ్చివెళ్ళాను కానీ ఫణిగిరికి వెళ్ళలేదు. పోయినేడు, నాగార్జునసాగరుకు వెళ్ళాను, మ్యూజియం చూడాలన్న ఆశతో. అక్కడికెళ్ళాక తెలిసింది – శుక్రవారం మ్యూజియాలకు సెలవుంటుందని. ఉస్సురుమంటూ తిరిగివచ్చేసాను.

మీరు గీసిన బొమ్మలను బ్లాగులో చేరుస్తారు కదా?

So nice to see you and Vijay sir making this trip together, Sir! And thanks to Chaitanya garu for capturing you sketching the sculptures live in such a lovely video. The final sketch was beautiful!

As always, thoroughly enjoyed reading your account of the visit. Your insights about the beauty and intricate details of these ancient sculptures make it even more interesting. Thanks for sharing. 🙏🏽

మంచి కవిత. అభినందనలు

బలే కత. మావూళ్లో కతల బత్తెక్క చెప్పేదిగదా… ఆమి కత ఇన్నట్టే, ఆత్రమాత్రంగా ఇన్నా. బలే.. బలే..

ప్రవచనకారుల పరువు తీసేశారు సార్…

మంచి టచింగ్ కథ పరాయి. బంజారా జీవితాన్ని ఒడిసిపట్టి చివరికి గుండెల్ని పిండేసిన కథ. అక్కాతమ్ముళ్ళ కథ. చెలరేగిన అపార్థాల సుడిలో ఇద్దరి అనుబంధం ఎలా చెల్లాచెదురు అయిందో గాఢంగా చిత్రించిన కథ. తమ్ముడి కోసం దాచిపెట్టిన వెండి కడియాన్ని తమ్ముడికి ఇద్దామని వెళ్తే తమ్ముడి చివరి చూపే దక్కకపోవడం అత్యంత విషాదం. అక్క చాటున పెరిగిన తమ్ముడు జీవితకాలం ఆ అక్క ప్రేమకు దూరం అవడమే కాదు, తన కడసూపును కూడా అక్కకు దక్కకుండా చేసిన విధి ఆట ఎంత దయనీయమైందో?! కథను చక్కగా ఆవిష్కరించిన రమేష్ కార్తిక్ నాయక్ కు అభినందనలు 💐 🎉

కొడవళ్ల హనుమంతరావు గారి అభిప్రాయం చాలా సంతోషం కలిగించింది – వారు ఈ వ్యాసాన్ని పూర్తిగా చదవటమే కాకుండా ప్రశ్నలు కూడ లేవదీసినందుకు.

మొదటిది వరూధిని గురించి. ఆ పాత్ర మార్కండేయ పురాణ కథలో ఉందికదా, పెద్దన సృష్టించాడనటం భావ్యమేనా అని ప్రశ్న. నా అభిప్రాయంలో పాత్రల పేర్లు ఒకటై, ప్రవర్తనలో సామ్యం ఉన్నంతమాత్రాన రెండూ ఒకటి కావు; పెద్దన వరూధిని మాటతీరు గాని, తార్కిక ప్రతిభ గాని మూల వరూధినిలో లేవు. పెద్దన వరూధిని, నా అభిప్రాయంలో, ఒక స్వయంప్రతిపత్తి వున్న వ్యక్తి, మూలంలోని వరూధినికి, ఈ వరూధినికి ఎంతో వ్యత్యాసం వుంది. అందరికీ అందుబాటులో ఉంటుందని ఇక్కడ మార్కండేయ పురాణంలో ప్రవరుని ఘట్టం ఆంగ్లానువాదానికి లంకె ఇస్తున్నాను, చూడండి. . ఈమాటలో చాలాకాలం క్రితం మనుచరిత్ర ఉంచాను. బేరీజు వేసి చూసుకోవచ్చు.

ఒక చిన్న ఉదాహరణ ఇస్తాను. ఈ పద్యం చూడండి:

ఇంతలు కన్నులుండ తెరువెవ్వరి వేడుదు భూసురేంద్ర యే
కాంతమునందు నున్న జవరాండ్ర నెపంబిడి పల్కరించు లా
గింతియె కాక నీవెరుగవే మును వచ్చిన త్రోవ చొప్పు నీ
కింత భయంబులే కడుగ నెల్లిదమైతిమె మాటలేటికిన్

ఒక్కసారి కళ్లు మూసుకుని ఈ సన్నివేశాన్ని ఊహించుకోండి – “ఇంతలు కన్నులుండ” అనే ఎత్తుగడలోనే ఆమె గడుసుదనం కనబడటం లేదూ? “ఏకాంతమునందు నున్న జవరాండ్ర నెపంబిడి పల్కరించు లాగు” అని అతని మీద కృత్రిమకోపాన్ని చూపటం, “ఇంతియె కాక నీవెరుగవే మును వచ్చిన త్రోవ చొప్పు” అని నీ దొంగాట నాకు తెలియదా అన్నట్టు ప్రశ్నించటం, “నీకింత భయంబులే కడుగ నెల్లిదమైతిమె” అని బింకాన్ని ప్రదర్శించటం, ఆ వెంటనే తన మనసులోని తొందరపాటుని బయటపడేస్తూ “మాటలేటికిన్” అని అతన్ని తొందరచెయ్యటం – ఇన్నిన్ని భావాల పరంపరని ఒక్క చిన్నపద్యంలో మనముందు పరిచాడు పెద్దన.

ఇదొక్కటే కాదు, వరూధిని పలికే ప్రతి మాట, దాని వెనక వుండే ధ్వని, దానితో కదిలే వరూధిని హావభావాలు – ఒక్కొక్కపద్యాన్ని ఒక రసగుళికగా చేసినయ్.

ఈ వరూధినికీ మార్కండేయ పురాణంలో ప్రవరుణ్ణి ప్రాధేయపడుతూ కొన్నాళ్లైనా ఉండమని వేడుకుంటూ ‘పూలిస్తాను, పండ్లిస్తాను, వాడిపోని యవ్వనమిస్తా’ నని బతిమాలుకునే వరూధినికీ పోలికైనా వుందా?

రెండవది కట్టమంచి వారి గురించి. విదేశాలకు వెళ్లాక తెలుగు సాహిత్యం మీద తనకున్న అభిప్రాయాలు ఎంతో మారాయని పుస్తకం అవతారికలో తనే రాసుకున్నారు, అది నేను కనుక్కున్న విషయం కాదు. “మనుచరిత్రము వసుచరిత్రము వీనికి నడుమ వ్రాయబడిన గ్రంథములును ఇంత గుణశూన్యములు కావు. చేమకూర వేంకటకవి కృతులు తప్ప అను సమయము గూఢము” అని ఒక ఫుట్ నోట్ లో అన్నారు; బాగుంది. ఆ తర్వాత పాశ్చాత్యకవుల సద్గుణాల్ని తనివితీరా కీర్తించాక మరో ఫుట్ నోట్ లో “ఇచట నైరోపాలోని కళలగూర్చి చెప్పబడిన స్తుతియంతయు భారతాదుల రచించిన మన పూర్వుల యందును జెల్లును. చెల్లనివారెవరనగా దేశక్షయకాలపు హిందూకవులగు ప్రబంధకారులు.” అని ప్రకటించారు కదా! ఇకపోతే, వారు ప్రస్తావించిన కొన్ని టాపిక్‌లు: “ప్రాచీనుల మోహతాపము”, “తుచ్చశృంగారములకు గారణములు మన యనాచారములు”, “అసహ్యశృంగారము”, “తుచ్చశృంగారములకు హేతువులు”.

కవిత్వతత్త్వవిచారం నుంచి అనేక పుటల్ని ఆధారాలుగా చూపించవచ్చు గాని అవన్నీ టైప్ చేసే ఓపిక ఇప్పుడు లేదు. పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారు పంపిన డిజిటల్ కాపీ నాదగ్గర వుంది; చదవాలని నిజంగా ఉత్సాహం వున్నవారుంటే ఈ పత్రిక ప్రస్తుతసంపాదకులకు దాన్నిపంపి సైట్ లో ఉంచమని కోరతాను.

అలాగంటారా, ఇది ఎక్కడో జరిగినట్టు అనిపిస్తోంది . ఒక నాయకుడి ప్రచార యావకు పదుల సంఖ్యలో తొక్కిసలాటలో జనం చచ్చిపోవడం.. ఐతే ): (:

చాలా అంటే చాలా బావుంది,సమకాలీన జీవిత చిత్రణ అద్భుతం!

వ్యాసంలోని ప్రధాన విషయంపై నాకు అంతగా అవగాహన లేకపోయినా, రెండు మూడు అంశాల్లో భిన్నాభిప్రాయముంది.

“పెద్దన చేసిన ఒక సాహసం వరూధిని అనే పాత్రను సృష్టించటం. అదివరకు ఎన్నో స్త్రీపాత్రలు వచ్చాయి కాని వరూధిని వంటి వ్యక్తిని సృష్టించే పరిస్థితులు, కవులు అంతవరకు రాలేదు. కృష్ణదేవరాయల పాలన నాటి రాజకీయ, సాంఘిక స్థితిగతులు పెద్దనవంటి వారు విలాసభరితమైన సాహిత్యాన్ని, విలాసులైన స్త్రీపాత్రలను నిర్మించటానికి అనుకూలమయ్యాయి.”

మనుచరిత్ర కథకూ, వరూధిని పాత్రకూ మూలం రాయల కాలానికి ఎన్నో శతాబ్దాల ముందటి మార్కండేయ పురాణం. పెద్దన ఆ పాత్రను అద్భుతంగా తీర్చిదిద్దినా, ఆయనే సృష్టించాడనడం చారిత్రకంగా సరికాదు.

“ఇదివరకే ఈ వ్యాసపరంపరలో అన్నట్టు విక్టోరియన్, పాశ్చాత్య భావాల బానిసత్వంలో పడిపోయిన ప్రముఖ తెలుగు విశ్లేషకులకు విజయనగరోత్తర సాహిత్యంలో బూతు తప్ప మరేమీ కనిపించలేదు. కందుకూరి వీరేశలింగం, కట్టమంచి రామలింగారెడ్డి – వీరిలో అత్యంత ప్రభావం చూపించిన వాళ్లు. అప్పటి కావ్యాల్లో విషయాల్ని పైపైన తిరగేసి …”

ఈ ఆరోపణకు ఆధారమేమిటి? కట్టమంచి “” చదివాను. విజయనగర పతనం తర్వాత తెలుగు కవిత్వం క్షీణించిందని ఆయన అభిప్రాయపడ్డ మాట నిజమే. కానీ ఆయన విమర్శ కేవలం శృంగార వర్ణనలకే పరిమితం కాలేదు. ప్రబంధాల్లో కథానిర్మాణం, పాత్రచిత్రణ, పునరుక్తి, మితిమీరిన వర్ణనల వంటి అంశాలను సోదాహరణంగా విమర్శించాడు. తరువాతి ప్రబంధాలను విమర్శిస్తూనే, “చేమకూర వేంకటపతి కృతులు దప్ప” అని స్పష్టంగా మినహాయించాడు.

విజయనగరోత్తర సాహిత్యంపై కట్టమంచి తీర్పును ప్రశ్నించవచ్చు. కానీ ఆయనకు ఆ సాహిత్యంలో బూతు తప్ప మరేమీ కనిపించలేదని, ఆయన విమర్శనంతటినీ విక్టోరియన్, పాశ్చాత్య భావాల బానిసత్వంగా కొట్టిపారేసే ముందర కాస్త ఆధారాలు చూపించాలి. ఈ సందర్భంలో వల్లంపాటి రాసిన “” చదవదగ్గది.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

In reply to .

ధ్వని తో కలిసి ఒక workshop చేయచ్చునేమో ఆలోచించండి సుమన్పతి గారూ.

In reply to .

రాయడమూ , రాసినవి వెలుగులోకి రావడమూ రెండూ జరగాలి. ఆశతో పాటూ నమ్మకమూ కలుగుతోంది పద్దం అనసూయ, రమేష్ కార్తీక్ నాయక్, మల్లిపురం జగదీశ్, భూక్యా గోపీ నాయక్ వంటి కథకుల కథలు చదువుతూ ఉంటే.

In reply to .

ఆదివాసీ నేపథ్యమూ పాత్రలూ జీవితమూ గల కథలు చాలానే ఉన్నాయి గొరుసు. ఆదివాసీల్లో కూడా కొన్ని తెగల గురించే రాసారు. ఆదివాసీ కథలు లేకపోవడం వల్ల ఆదివాసీల కన్నా తెలుగు కథకే ఎక్కువ వెలితి అని నాకు అనిపిస్తుంది.

In reply to .

తప్పకుండా ప్రభాకర్. ఒకటీ అరా కథలు రాసినవారు, face book లో మాత్రమే రాసినవారూ ఇంకా కొందరు ఉంటారు. రమేష్ కార్తీక్ నాయక్ కూడా కొన్ని పేర్లు చెప్పారు. సూర్యా ధనుంజయ్ గారి దగ్గర పెద్ద జాబితా ఉందని రమణ మూర్తి గారు కూడా చెప్పారు. చదవాల్సిన వారు మిగిలే ఉన్నారు. వెతుక్కునే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను.

వెస్ట్ బెంగాల్ లో SIR ప్రక్రియ అనంతరం జ్యుడీషియల్ అధికారులు విచారించి జాబితాలో చేర్చిన వోటర్లలో 16.2 లక్షల వోటర్ల పేర్లు తొలగించాలని ఎన్నికల కమిషన్ అప్పీలు చేసిందని అఫిడవిట్ లో కమిషన్ తెలిపింది. (ఎన్ని అప్పీళ్లతో ఇంతమంది వోటర్ల తొలగింపుకు పిటిషన్ లు వేసిందో అది చెప్పలేదు.) ఈ సమాధానం EC సుఖబీర్ సింగ్ సంధు ప్రశ్నించిన 10 వారాల తర్వాత, అదీ అఫిడవిట్ ద్వారా వెలువడింది. ఈ అప్పీళ్లను ఇంకా కమిషన్ వెనక్కి తీసుకోలేదు. ఈ వోటర్లు 2025 బెంగాల్ ఎన్నికల్లో వోట్లు వేశారు కూడా.

2025 కాదు 2026 బెంగాల్ ఎన్నికలలో వోట్ వేసారు.

రెండు తాజా వోటర్ల నమోదు కార్యక్రమాలు: ఇవన్నీ కాకుండా పత్రిక కధనం తర్వాత ఎన్నికల కమిషన్ తాజాగా రెండు వోటర్ల నమోదు కార్యక్రమాలను ప్రకటించింది. SIR పూర్తయిన రాష్ట్రాల్లో “వదిలి పెట్టబడ్డ” (left out) వోటర్ల కోసం “స్పెషల్ డ్రైవ్ నిర్వహించాలని సెప్టెంబర్ 29 తేదీన కమిషన్ ఆదేశం ఇచ్చింది. 17 రాష్ట్రాలు, కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాలలో కొత్తగా వోటు హక్కు పొందిన (18 సం. వయసు దాటిన) వోటర్ల నమోదు కోసం స్పెషల్ సమ్మరీ రివిజన్ (SSR) ను కమిషన్ ప్రకటించింది. ఇది 2017 జనవరి 18 నాటికి పూర్తి అవుతుందని చెప్పింది. (ఇది ప్రతి యేటా జనవరిలో పూర్తయ్యే ప్రక్రియ. ఇందులో చనిపోయినవారో వోట్లు తొలగించి, కొత్తవారి పేర్లు జాబితాలో చేర్చాలి. 2025 జనవరిలో SSR జరపకుండా చట్టంలో లేని SIR మొదలు పెట్టారు. పత్రిక వెల్లడి చేయకపోతే ఇది జరిగేది కాదు.)

2027 జనవరి 18 కు బదులు 2017 పడింది.

Very good article padma garu
Mom and dad they need to spend some time with kids – but that
Is missing. —family values comes from mom and dad not from modi govt

Sir
Nice one —i donot know how i miss this one
Truth is there

Sir

Agree with you — but same story — money /power dominates in elections

All political parties are same -they provoke caste —and religion-

No democracy

No sweechha

No honesty

False promises —no change -nothing is going to happen

Sir – check A.P elections —-babu is a king

================buchireddy gangula

Trigger Medha Vella tho ???rayadam. Varake — paatinchadam zero
He lives in usa — with 2 sons –
The buck starts from you —-missing in action
Character //stand /vision / honesty /integrity /truthfulness — everything counts – any country
NAVEENS COMMENT ABOUT SRUJANA — IF U TOUCH SRUJANA U R HANDS WILL BURN —
EVERYTHING IS RED —RED IN ALL PAGES ??
NOT CLEAR -SOMETHING IS MISSING
SAME RESPECTS TO VARAVARARAO GARU -NINNA -NEDU —REPU

Nice story madam—
Came back -opened school—teaching to students
Vanaja stand is right one —right direction —looking for change

పద్య శిల్పం అన్న సంపత్కమార గారి వ్యాసం కవితా జీవిత కీలకం పద్యం అన్న వ్యాసంలోని భాగంగా పేర్కొన్నారు, ఈ పూర్తి వ్యాసం దొరికే అవకాశం ఉన్నదా, వారి సమగ్ర సాహిత్యాన్ని ప్రచురించే క్రమంలో చాలావరకు వ్యాసాల సేకరణ జరిగినది, ధన్యవాదాలు

మంచి ముచ్చట చెప్పారు ఉమా!
జె రాజారాం బంజారా మౌఖిక కథలు సేకరించి ప్రచురించారు. పరిశోధన చేశారు. మీ అధ్యయనానికి జోడించండి

అద్భుతమైన విశ్లేషణ ఉమా.
ఆదివాసీల కథలను ఆదివాసేతరు రాయగా చదివినవి కూడా అతి తక్కువ. తిలక్ ‘నల్లజర్ల రోడ్డు’ కథ కూడా ఆదివాసీ నేపథ్యమేనని ఈ వ్యాసం చదివిన తర్వాత గుర్తుకొచ్ఛింది.

బావుంది జగదీష్ గారు, మీ కథల నేపథ్యం…

తనకు ప్రాణప్రదమైన జడను కోల్పోవాల్సి వచ్చినప్పుడు… రూప్లి వేదన వర్ణనాతీతం.

ఆ విచారాన్ని దుఃఖంగా, దుఃఖాన్ని శోకంగా, శోకాన్ని నిర్వేదంగా మార్చకుండా; ఒక లక్ష్యం దిశగా ఆమెను నడిపించిన రచయితకు అభినందనలు.

తండా బతుకుల్లోని సుఖదుఃఖాలను మంచి కథలుగా మలుస్తున్న భూక్యా గోపీనాయక్ గారికి హృదయ పూర్వక అభినందనలు.

Relatable for present society

In reply to .

Thank you very much.

In reply to .

Thank you for your response.

చాలా బాగుంది బజరా గారూ, కింద పడడం మీద జరిగే రాజకీయం ముల్లులా దిగింది. గుచ్చుకుని విలవిల లాడేలా రాశారు.

I like this book very much

విమలగారు చలబావుంది కవితలా సాగిన వచన సాహిత్యం

ఆదివాసీ కధల గురించి ఉమామహేశ్వర రావు గారు చకగా రాశారు , చెంచులక్ష్మి సినిమా తలపులోకి వచ్చింది . యనచెప్పినట్టు ఆదివాసీ కధలు ఇంకా వెలిగిలోకి వస్తే బావుంటుంది.

మంచి ప్రయత్నం ధన్యవాదాలు .

చాలా రోజులతర్వాత సారంగ లో కృష్ణపక్షం చూసి ఆనందించాను. మీనాకుమారి గారి మంచి విలువయిన కవితలని పరిచయం చేసి మంచిపనిచేసారు

నిజమే నెల తరువాత తిరిగి అదే పోయెమ్ చదవడానికి అందులో అంతగా ఏమి లేదు అని అర్థం. ఆత్మవిమర్శ నాకూ తెలుసు నీకేమైనా తెలుసుకుంటే అది నా పొరపాటే.
మైనారిటీల మీద దళితుల మీద నాకు మండిపోవడం కాదు నీకు చెప్పడం రాదు వాళ్ళని ఇంకా నీలాంటి వాళ్ళు ఉన్న చోటనే ఉంచుతున్నారు. పదే పదే వాళ్ళ అస్తిత్వం అలాంటిదే అని గుర్తు చేస్తున్నారు. నువ్వు రాసిన ఒక రెండు కార్పోరేటీకరణ కవిత్వాలు చూపించు నేను అంటున్నది తప్పని ఒప్పుకుంటా. నువ్వు రాసిన రెండు పుస్తకాలు ఎన్ని అమ్ముడయ్యాయి అని చెప్పు నీది కవిత్వం అని ఒప్పుకుంటా.

ఒకరు పేరు మార్చి ఇంత చర్చ చేస్తున్నారు అంటే పేరు చెప్పిన వారిని భౌతికంగా నైతికంగా నువ్వెంత ఇబ్బంది పెట్టావో నాకు తెలుసు. నీది రౌడీ రాజకీయం నీ వెనక మీ సంఘం ఉందని పొగరు. కొన్ని నెలలు ఆగితే నీ అసలు రంగు బయట పడుతుంది అప్పుడు నీ సంఘం వారే నిన్ను గెంటుతారు.

ఒక కవిత్వం వస్తువు దాని రిపెవెన్సు మీద చెప్పినందుకు నువ్వింత చర్చలోకి వచ్చావు కదా. సరే సాహిత్యమే వ్యక్తిగతం అని నేను అనుకుంటా. లేదు వ్యక్తిత్వం వేరు సాహిత్య రాజకీయం వేరు అని నీలాంటి వారు అంటారు. అలానే అయితే చర్చలోకి రా వ్యక్తిగతమే మాట్లాడుకుందాం.

In reply to .

మైనారిటీల గురించి దళితుల గురించి రాయడం వల్ల మీకు ఎంత మండుతుందో స్పష్టంగా అర్థం అవుతుంది.

నెల తర్వాత ఈ పోయెమ్ ఎవరికి గుర్తుండకపోవచ్చు నిజమే కానీ ఇలాంటి సందర్భం మళ్లీ వస్తే ఈ పోయెమ్ మళ్లీ అవసర పడుతుంది అలా ఎన్నిసార్లు ఆ సందర్భం వస్తే అన్నిసార్లు ఈ పోయెమ్ నీ ఎవరు ఎత్తుకోవాలో వారు ఎత్తుకుంటారు .

మేము ఎలా ఉండాలో చెప్పేదానికంటే, ముందు మిమ్మల్ని మీరు ఆత్మవిమర్శ చేసుకోండి..
(ఈ మాత్రం చెబితేనే తీసుకోలేకపోతున్నావు నీకేం భావజాలం ఉంది. అంటున్నావు)
మీలాంటి వాళ్ళ వల్లే కదా, ఉద్యమాలు లేకుండా పోయేది, అందుకే తట్టుకోలేకపోతున్నా.

నువ్వు ఎలా రాస్తావు, ఎక్కడి నుండి రాస్తావు మాకు తెలుసు (నువ్వు ఎవరికి స్పై వో కూడా తెలుసు. )

కళ్లు మూసుకుని పాలు తాగిన పిల్లిలా, ఈ రాతల వెనుక ఉన్న వ్యక్తిత్వాన్ని ఎవరూ గుర్తించడం లేదని అనుకోవద్దు.
మేం గుర్తించాం. అవును, _అభద్రత_ లోఉన్న వ్యక్తివి. _భయం_ లో ఉన్న వ్యక్తివి.

నువ్వు రచయితతో గంటల తరబడి మాట్లాడవచ్చు. తప్పులేదు
కానీ, ఇలా అంతర్జాల వేదికపై ఆ రచయితకు నీ రూపం తెలియకుండా జాగ్రత్త పడుతూ, నీ పేరును దాచుకుని ఇలా రాయవచ్చా. ఇదేనా నువ్వు నేర్చుకున్నది.
కానీ, నీ రాతల్లో వ్యక్తం చేసిన ఆలోచనలను, నీ భావాలను అంత సులభంగా దాచలేవు.
ఇక్కడే అర్థమైతుంది నువ్వు నేర్చుకున్నది ఏమిటి అనేది.
ఇదే నీ అసలు రూపం.

కవి అనేవారికి నిబద్దత, స్పష్టత ఉండాలి. దళిత వాదం మీద ఆ దిశగా వందల ఏళ్లుగా కవిత్వం వస్తూనే ఉంది, ఇంకా రావాలి కూడా అయితే అది మనమే ఎందుకు రాయాలి మనం చెప్పేది ఏదో వెలితి మిగిలే ఉంటుంది అది అందరూ చెప్పలేరు. అది కదా మనం రాయాల్సింది. ఇప్పుడు ఇదే కవిత నెల రోజుల తర్వాత ఎవరికి గుర్తుంటుంది? కవిత్వానికి ముందు చూపు ఉండాలి అది స్టాండర్డ్ రిఫరెన్స్ అవ్వాలి అలా ఉండాలి అంటే ముందు కవి అనేవారికి భవిష్యత్ నిర్మాణం మీద ఒక అంచనా ఉండాలి.
ఈ మాత్రం చెబితేనే తీసుకోలేకపోతున్నావు నీకేం భావజాలం ఉంది. వసంతం మీద ఆశ చచ్చిపోతుంది అంటే నీకంత ఆశ లేదని. నీకు ఉద్యమ అవగాహన లేదని. ఎర్ర తివాచీలు కప్పుకోగానే సరిపోదు. రాయడం నేర్చుకో ఇదేనా నీకు వాళ్ళు నేర్పించింది నువ్వు నేర్చుకున్నది.

నోట్ ( మారు పేర్లు వేసుకుంటున్నారు అంటే అది నీ వ్యక్తిగతాన్ని ఉద్దేశించినదై ఉంటుంది. నీ వ్యక్తిగతం గురించి నువ్వే ఆలోచించుకో including to Guru KV )

In reply to .

Thank you very much

In reply to .

మీ కామెంట్ ఇప్పుడే చదివినా. 
బాగుంది. 
ఇక్కడ మీకు ఒక విషయం చెప్పాలి అనుకుంటున్నాను
నేను ఏ కవిత రాస్తున్నారు, దేనిపై రాస్తున్నాను, ఏది రాయాలి, ఏది ప్రచురణకు ఇవ్వాలి, అనేవి నా వ్యక్తిగతమైన విషయాలు. 
దానిమీద రాయలేదు ఎంతసేపు ఎర్రజెండా వసంతం దళితవాదం ఇది మాత్రమే మీకు కనిపిస్తున్నాయా అంటే కచ్చితంగా సందర్భాన్ని బట్టి ఇవే కనిపిస్తాయి.
వివక్ష అంటరానితనం అనుభవిస్తేనే కానీ తెలియదు,  అధికారం చెలాయిస్తూ మాట్లాడటం ఆధిపత్యం గా మాట్లాడటం మీకు వచ్చినంతగా మాకు రాదు, మా భావజాలం మాకు అది నేర్పించలేదు .
 రెండు రోజులు ముందు జరిగిన ఇన్సిడెంట్ని  నేను మాట్లాడాను రాశాను, అదేలా కాంటెంపరరీ కాకుండా పోతుంది.
ఒక హైకోర్టు తీర్పును ఆధారంగా తీసుకొని, మిగతా కోర్టు లు కూడా ఇలాంటి తీర్పులు ఇంకెన్నో ముందు ముందు రావచ్చు, అలా ఎంతో మంది జీవితాలు జీవిత ఖైదీలుగా మిగిలిపోవచ్చు కూడా. 
మీలాంటి వాళ్ళ వల్లే ఉద్యమాల ఊపిరులు ఆగిపోతున్నాయి, 
వసంతం మీద ఆశ చచ్చిపోతుంది, ఇంకా దళితులు అంటారా అది మీ లెక్కల్లోలే లేదు కదా.
(మీ దృష్టిలో ఇవి రాస్తే మాత్రమే కాంటెంపరరీ అనుకుంటే మాత్రం ఇంక ఎవరేం చేయలేరు)
(Note: మారు పేర్లు వేసుకున్నంత మాత్రాన మిమ్మల్ని గుర్తుపట్టలేదు అని మాత్రం అనుకోకండి, ప్రజలు గమనిస్తున్నారు).

‘జరగకూడని తప్పు’ పేరుతో సారంగలో కొండేపూడి నిర్మల గారు రాసిన వ్యాసం చదివాను. ఇందులో ప్రస్తావించిన కథ గురించి, హృదయాన్ని మెలిపెట్టే కథనం గురించి చాలా మంది అభిప్రాయాలు కూడా చెప్పారు. సదరు కథ రచయిత గుర్తులేరని వ్యాసకర్త అన్నారు. యండమూరి వీరేంద్రనాధ్ రాసిన కథగా అనిసెట్టి శ్రీధర్- మేష్టారి ప్రస్తావనతో చెప్పారు.
ఒరిజినల్ కథను నేను చదవలేదు. నిర్మలగారు చెప్పిన రీటెల్లింగ్ స్టోరీ మాత్రమే చదివాను.

యండమూరి కథ అవునో కాదో గానీ.. ఇది గుల్జార్ కథ.
దేశ విభజన జరిగినప్పుడు పాకిస్తాన్ నుంచి భారత్ కు వచ్చిన వారిలో గుల్జార్ కూడా ఒకరు. ఆయన అప్పటి పరిణామాలను స్వానుభవంలో చూసిన వ్యక్తి. ఆ పరిణామాలపై సాధికారికతతో సాహిత్యాన్ని, సినిమాలను సృజించిన వ్యక్తి. పాకిస్తాన్ నుంచి భారత్ కు తరలివచ్చిన వేలాది సిక్కు కుటుంబాల గురించి చెబుతూ, దర్శన్ సింగ్ (?) బతుకులోని వెతల్ని ‘రావి పార్’ అనే శీర్షికతో గుల్జార్ రాశారు. తెలుగులోకి కూడా వేర్వేరు అనువాదాలు వచ్చినట్టు అనుకుంటున్నాను. ఒక అనువాదం నేను చదివాను.
ఒక సందర్భంలో కార్టూనిస్టు శ్రీధర్ నాకు గుల్జార్ కథలు (తెలుగు) పుస్తకం ఇచ్చి ‘కథలు బాగుంటాయి చదవ’మని అన్నారు. నేను రూముకెళ్లి ఆ రోజే మొదటి కథ చదివాను. అది యిదే- ‘రావి పార్’! కథ చదివిన తర్వాత స్తబ్ధంగా అయిపోయాను. మిగిలిన కథలు చదవాలంటే భయమేసింది. మరునాడు ఉదయమే ఆ పుస్తకం తీసుకెళ్లి ఆయనకు ఇచ్చేసి.. ఇంకోసారి ఎప్పుడైనా తీసుకుని చదువుతాను సర్.. అని చెప్పేశాను. అంతగా కదిలించిన కథ ఇది.
నిర్మలగారు ప్రస్తావించిన కథలో.. కొంత అసహజమైన నడకతో ఆ జీవితాలను తీసుకువెళ్లినట్టు నాకు అనిపించింది. పైగా మూలకథ తెలిసి ఉండడం వల్ల కూడా అనిపించి ఉండొచ్చు. రావిపార్ లో అలా కాదు! చివరకు వచ్చాక- బతికి ఉన్న బిడ్డను, తండ్రి, రావి నదిలోకి విసిరేశాడనే మాట చదివేవరకు జరిగే పరిణామాలన్నీ చాలా సహజంగా అప్పటి పరిస్థితుల్ని కళ్లకు కడుతున్నట్టుగా వుంటాయి. ఆ కథ స్ఫూర్తితో, కాపీ అనిపించేలా ఈ కథను రాసినట్టున్నారు.
అనుకరణ గనుక ఇది చదవకపోయినా పర్లేదు.. ఎవరికైనా ఆసక్తి ఉంటే రావిపార్ కథ చదవండి. కథలోని అసలు లోతు తెలుస్తుంది. మృణాళిని గారు అనువదించిన గుల్జార్ కథలు పుస్తకంలో కూడా ఆ కథ ఉంది.

విశ్లేషణ బాగుంది.కవిత రాసిన విద్యాసాగర్ కు, కవితను విశ్లేషణ చేసిన విల్సన్ రావు గారికి అభినందనలు.

In reply to .

థాంక్యూ అండి.

In reply to .

థాంక్యూ అండి

In reply to .

థాంక్యూ అండి.

In reply to .

థాంక్యూ సర్.

Yes andi, I also heard that name.
Thank you andi.

In reply to .

I am hearing about several left-handed people suddenly …….
Thank you, Sitakka

In reply to .

Thank you, Sai garu.

In reply to .

Thank you, Nirmala. You are left-handed, you are special.

In reply to .

Thank you ennelakka. I wrote about that too.

In reply to .

దేశంలో హిందూ కార్పొరేటికరణ జరుగుతోంది. అలాగే తీవ్రమైన హింస ద్వారా పోరాటాలను అణచివేస్తోంది హిందూ కార్పొరేట్ ఫాసిస్ట్ పాలక వర్గం. అందుకే తన అస్తిత్వ రూపాన్ని చెప్పాలనుకోవడం తప్పుకాదు. చెట్టుని అనుభవించాలంటే చెట్టుని పడగొట్టి వేయడం కాదు. దాని నీడలో నలుదిశలా వ్యాపించడం.

ఏముంది ఈ వ్యాసం లో ప్రత్యేకంగా సూచించింది. తల్లి తండ్రుల పెంపకం, హింస లేని సమాజం ఇంకా ఇలాంటివి కొన్ని. మిగిలిన పిల్లలు ఎందుకు మౌనం అయ్యారు… ఇంకా వెతకాల్సినవి వున్నాయి.. మిగిలిన దేశాలలో వుంటున్నాయా అది కూడా చూడాలి

Really sweet memories.

In reply to .

షుక్రియా ఇక్బాల్ జీ

In reply to .

ధన్యవాదాలు నాగేశ్వరరావు గారు

రేపటి పౌరుల ఈ నాటి పెంపకంలో అలసత్వాన్ని ప్రశ్నించి ఆలోచింప చేసిన విధానం అద్భుతంగా ఉంది. తప్పక చదవవలసిన వ్యాసం అభినందనలంdi💐🎉

మీరన్నట్లు పరిష్కారం వైపుకు ఆలోచనలు సారించాలి.

వలచుట తెలిసిన నా మనసునకు మరచుట మాత్రం తెలియనిదా మనసిచ్చినదే నిజమైతే మన్నించుటయే రుజువు కదా
ఇలా చెప్పే సాహిత్యం, సినిమాలు కరువయ్యాయి. కేవలం డబ్బు, పేరు ఆశిస్తూ పనిచేస్తున్న కాలం లో ఉన్నాము.గదిలో శీతల
పవనం, మదిలో ఎడారిగాలి కలిగి ఉన్నాం.మీ
వేదనకు పరిష్కారం ఏమిటో తోచడం లేదు.ఇలా రాసి బరువు తగ్గించుకోగలిగిన.మీకు నమస్సులు

కథ కథనం బావున్నాయి

1) “చారిత్రికసత్యాలను స్వీకరించడమే కాకుండా, ఆ చారిత్రికసంఘటనల వెనుక ఉన్న మానవీయస్వభావాలను, అధికారికచరిత్రల అట్టడుగున పడి కాన్పించని కథలను, వినిపించని స్వరాలను కూడా చూడగలిగే, వినగలిగే స్పష్టత ఆ రచయితకు ఉండాలి.”

2) ” పాశ్చాత్యచరిత్రకారులు ఎంతోమంది సత్యాన్వేషణకోసం తమ జీవితాలను ధారపోసి భారతీయచరిత్రలో అనేక అద్భుతమైన విషయాలను వెలికితీసినప్పటికీ, వారికి తెలియకుండానే వారి రచనలలో వలసవాదపు ఆధిపత్యాన్ని సమర్థించుకునే క్రమంలో స్థానిక కథనాలను, ఆధారాలను, సాహిత్యాన్ని చిన్నచూపు చూడటం వల్ల ప్రాచీన భారతదేశం సాధించిన ఎన్నో అద్భుతమైన అంశాలు వారు నిర్మించిన చరిత్రలలో వెలుగు చూడలేదు.”

3) 20వ శతాబ్దంలో విశ్వనాథ సత్యనారాయణ, ముదిగొండ శివప్రసాద్ వంటి వారు చరిత్రను ‘కుడి’ వైపు నుంచి చూస్తూ గతాన్ని స్వర్ణయుగంగా కీర్తిస్తే, రాహుల్ సాంకృత్యాయన్ వంటి రచయితలు దానికి విరుద్ధంగా చరిత్రను ‘ఎడమ’ వైపు నుంచి చూస్తూ, భారతదేశ గతచరిత్రను వర్గపరమైన దోపిడీకి, చార్వాక, లోకాయత, బౌద్ధ మతాల అణచివేతలకు నిదర్శనంగా చిత్రించారు.

ఇంతేసి పెద్ద వాక్యాలు– compound, complex sentences — రాసుకునే
కాలంలో ఉన్నామా?
కంగాళీగా లేదూ, చదువుతూంటే…?
భాషా పటాటోపం తప్పించి, భావం ఎక్కడా బుర్రకెక్కదు.

ఒక ప్రక్క తెలుగు భాష చచ్చిపోతోందీ అంటూ గగ్గోలు పెడుతూ, మరో పక్క ఎవరికీ చిక్కబడని వాక్యాలు రాయడం వృధా ప్రాయాస.

అందరికీ అర్థమయ్యేట్లుగా చిన్న చిన్న వాక్యాలు రాయలేరా?

సంపాదకులు ఎవరున్నారో వారు ఆలోచించుకోవాలి.

–సాయి బ్రహ్మానందం గొర్తి

తెలుగులో ఉత్తమ చారిత్రక నవలలు చాలా తక్కువన్నారు. కానీ ఒకటో రెండో ఉన్నా వాటిని ఉదహరించాల్సింది. ‘’ నవలలో 1962 నాటి చైనా దండయాత్ర ప్రస్తావన పరోక్షంగానైనా ఉండటం ఎలా సాధ్యం? తెన్నేటి సూరి 1958లోనే కాలధర్మం చెందారు కదా!

మహీధర రామమోహనరావు రచన ‘కొల్లాయిగట్టితేనేమి?’ని కనీసం ప్రస్తావించి ఉంటే బాగుండేది. దాని గుణదోషాలను విశ్లేషిస్తూ రారా రాసిన సంవేదన వ్యాసాన్ని ఈమాటలోనే పునఃప్రచురించారు కదా: .

‘కుడి’, ‘ఎడమ’ దృష్టిలోపాల గురించి మాట్లాడారు కనుక ఓ ముచ్చట [1]. 1968లో ‘కొల్లాయిగట్టితేనేమి?’కి ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు వచ్చింది. దాన్ని స్వీకరించడానికి మహీధర హైదరాబాద్ వెళ్ళినప్పుడు, ‘ధూర్జటి’ మొదలైన చారిత్రక నవలలు రాసిన నోరి నరసింహశాస్త్రిగారు, “నా చిన్నప్పటి జీవితం గుర్తు వచ్చింది. చాలా అద్భుతంగా రాసేవు. నీ పుస్తకానికి నా వోటు వేశా,” అన్నారు.

“సంధ్యావందనాదికాన్నీ, సాంప్రదాయికాచారాల్నీ అపహాస్యం చేశానే, మీకది ఎట్లా నచ్చింది?” అని మహీధర అడిగితే, నోరి నవ్వుతూ, “అది నీ కమ్యూనిస్టు గోరోజనంలే. కానీ చాల గొప్పగా రాసేవు. కమ్యూనిస్టువయిపోయావు గాని, తెలుగువాళ్ళు నీకు బ్రహ్మరథం పట్టేవారు కాదటోయ్,” అన్నారు.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[1] ‘కొల్లాయిగట్టితేనేమి? — నేనెందుకు రాశాను?’, 2007 నవోదయ ప్రచురణకు అనుబంధం.

చాలా బాగా వ్రాసారు రాధికా, మా ఇంట్లో కూడా పిల్లలు ఎడమ చెయ్యి వాడుతుంటే, సరిచెయ్యాలని చూసారు పెద్దలు. మొత్తానికి పిల్లలే గెలిచారు లెండి, డాక్టర్ గారి సలహా వల్ల.

ఇంకా పాత వస్తువే కవిత్వ వస్తువయ్యింది. దేశంలో ఇంకేది లేనట్టు. ఎర్రజెండా, వసంతం, దళిత తప్పితే కవిత్వానికి వస్తువు ఇతనికి దొరికినట్టు లేవు. ఆ రెండు పుస్తకాల్లోనూ ఇదే. దేశం ఇంత కార్పోరేటీకరణ అవుతుంది. SIR మీద యువత ఇంత ఉద్యమం చేస్తుంది. కాంటెంపరరీ గా రాయండి. రెండు పుస్తకాలూ వేసిన కవిత్వం వొంటబట్టలేదు ఇంకా. చెట్ల కింద కూర్చుంటే కాదు, చెట్టుని అనుభవించితే పుడుతుంది కవిత్వం.

చాలా బాగా రాసారు రాధిక…very interesting… నేను left handed…చిన్నప్పుడు నాన్న చెప్పి చెప్పి మానిపించారు..అయిన చిమ్మడం పూలు కట్టడం ఎడమచేయి తోనే…
మీరు రాయడం వల్ల చాలా విషయాలు తెలిసాయి
అభినందనలు

ఆసక్తి గల సమాచారం అందించారు రాధిక గారు. బాగుంది 🙏

Chala bagundamma! Okaanni anadarilo choosukontondippudu!

Blessings

Wow! ఇంత కథ ఉందా! ఎంత పరిశోధన ఉంది ఈ వ్యాసం వెనుక!

“అరుదైనది, నిజమే, కానీ అల్పమైనది కాదు. అమంగళకరం, అశుభకరం, అగౌరవనీయం అంతకంటే కాదు, అవునా….”

ఇంత చదివీ కాదంటే తప్పుగా 🤪

అన్నట్టు మా తమ్ముడూ వాడి కూతురూ కూడా లేఫ్టీసే 👍🏻

Wow! ఇంత కథ ఉందా! ఎంత పరిశోధన ఉంది ఈ వ్యాసం వెనుక!

“అరుదైనది, నిజమే, కానీ అల్పమైనది కాదు. అమంగళకరం, అశుభకరం, అగౌరవనీయం అంతకంటే కాదు, అవునా….”

ఇంత చదివీ కాదంటే తప్పుగా 🤪

ఆలోచనాత్మకమైన వ్యాసం!

చక్కటి పరిశోధనా వ్యాసo . ” Lefties have tights too ” అన్న bumper sticker 40 ఏళ్ళ క్రిందట చూసేను . మా శ్రీకాకుళ o జిల్లా భాషలో పుర్ర చెయ్యి అంటాము

చాలా బాగుంది. మీదయిన ఇతివృత్తం మీదయిన శైలిలో.
మీ “పాత నెలవంక” కోసం ఎదురు చూస్తున్నాము.

గుడ్ మెమోరీస్

In reply to .

K. Saritha garu, థాంక్యూ అండి.

ప్రతి విషయాన్ని ధైర్యంగా తల్లిదండ్రులకు చెప్పుకునేలా ఉండాలి నేటి సమాజం. ప్రతి తల్లిదండ్రులు పిల్లలను అర్థం చేసుకోవాలి. తల్లితండ్రులు పిల్లల విషయంలో భయాన్ని పోగొట్టాలి ధైర్యాన్ని నింపాలి. ఇలాంటి విషయాలు జరిగినప్పుడు సమాజం మేలుకోవాలి సమాజం ముందడుగు వేయాలి ఇలాంటి క్రూరమైన విషయాలు జరిగినప్పుడు వాటిని అరికట్టాలి.. అందరం కలిసి ఖండించాలి..

చక్కని కవిత
రెహానా ఈమాట లో రాయడం ఇదే మొదటిసారి అనుకొంటాను..
ఒక రెగ్యులర్ పాఠకునిగా ఆమెకు అభినందనలు..స్వాగతం

Research oriented article. Medical, legal, social, moral issues are well explained. సమాజానికి అవసరమైన వ్యాసం. రచయిత్రి డాక్టర్ మెట్ట ఉషారాణి గారికి అభినందనలు.

This is last year result 2025

Yours

Veereswara Rao Moola #4-1-46/D,Opp:Malyadri Towers, Bhoopayya Street, Amalapuram-533201 EGDT,Andhra Pradesh

Email : ;veeruwrite65@gmail.com Ph:9494746228

In reply to .

It’s wrong. It was made a state some 40 years back. But border districts are practically under the control of center due to border disputes.

ఇండియా, చైనా దేశాల మధ్య వివాదాస్పద ప్రాంతంగా ఉన్న అరుణాచల్ ప్రదేశ్, కేంద్ర పాలిత ప్రాంతంగా ఉన్నది.

సర్ ఒక్క సరి ఈ వాక్యం చెక్ చేయగలరు!

Jai gadder ji
Great person— but in last few years —his movements — talks —actions. Are wrong
Rangu—ruchi -Vasana — poguttukoni ???

This is an excellent piece of writing which gives people a wealth of information about Madras Province and the persons who gleaned it. Many thanks!

‌కి స్పందనగా.

చాలా పెద్ద పొరపాటును ఎత్తిచూపారు. ఇప్పుడే సవరించడం జరిగింది. మీకు శతథాః ధన్యవాదాలు.

అద్భుత రసదృశ్యం ఆవిష్కరించారు

సుప్తశిల – నాటక పుస్తకం చదవాలని వుంది. కానీ లోడ్ అవ్వడం లేదు.

Samsmaranaa ?

very nice

సుజాత గారూ
థాంక్స్
2023 లోనండి

నాటి జీవనవిధానాన్ని కళ్లకు కట్టినట్టుగా అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. 👏

నమస్తే మేడమ్,
ఆనంద్ బక్షి పుస్తకంపై నిష్పాక్షిక సమీక్ష వ్రాసినందుకు ధన్యవాదాలు.
అయితే పుస్తకంలోని పేజీలన్నీ సరిగానే ఉన్నాయి.
బహుశా మీకు పంపిన కాపీలో ఏమైనా మిస్ అయ్యాయేమో. నా దగ్గర ఉన్న ఇతర ప్రతులలో పేజీలు మిస్ అవలేదు.
ధన్యవాదాలు
సోమ శంకర్ కొల్లూరి

చాలా బాగా రాసారండీ. ఎప్పుడు వెళ్ళారు? అక్టోబరు 30‌ అంటే కన్‌ఫ్యూస్ అయాను. అందుకని.

excellent sir

AK GARU
I KNOW U R A GREAT WRITER—THIS SATIRE IS NOT GREAT. SO CONFUSING
80YEARS INDEPENDENCE —INDIA LO DEMOCRACY. UNDHAA. SIR / GANDHI SELECTED PRIMEMINISTER — NEHRU —NOT ELECTED -OUR DEMOCRACY IS A JOKE

‌కి స్పందనగా.

‌కి స్పందనగా.

ధన్యవాదాలు. ఈ లంకెను ప్రకటనలో జతపర్చాముః

ఆగ్రహం కలంలో దుంకింది దున్నింది

Darvis.. sir
Expressed u r anger —needs revenge
But no end to this
Nice one

Either click on the above or type into browser URL field.

‌కి స్పందనగా.

did not understand the question? would like to know the context.

‌కి స్పందనగా.

Is there any last list Or this is last list?

As usual, another interesting installment.

It is fascinating to read about how it took years of struggle, for these discoveries. We read this in a few pages in scince texts in earlier classes(and miss the point). That(text book matter) does not do justice to the subject. That seems to be a reason why text book does not enthuse a child, because it talks about the victories but not struggles/trials/mis-steps.

The article is like an experienced scientist, explaining nuances to a newbie. Interesting to read the number of issues faced and how they were overcome innovatively, in the process of scientific discovery.

Thanks, Rao garu.

Capital punishment — is wrong —it is a big crime
Ban it —save human rights

‘కల్పిత నాయకుడు’ పుస్తకాన్ని బహిష్కరించాలని భావించినవారే గతంలో సమాజంలోని ఒక వర్గాన్ని ఉదాహరణకు కోమట్లను/ బ్రాహ్మణులను ‘నిందిస్తూ’ (నేను ‘విమర్శిస్తూ’ అనలేదు) రాసిన పుస్తకాలను భావప్రకటనా స్వేచ్ఛ పేరుతో సమర్థించారు. ఈ హిపోక్రసీ మాత్రం క్షమించరానిది.

శరత్ బాబు గారు… శ్రీమతి గారి గురించి ఇంత చక్కగా విశ్లేషణ చేయడం ఆలోచింపచేసింది. ఒకసారిగా భుజాలు తడుముకోవాల్సి వచ్చింది. నిజమే గృహిణి బాధ్యతల్లో పిల్లల పెంపకంలో, భర్త సాంగత్యములో పెద్దల పట్ల ఆదరాభిమానాలతో… ఆపై ఒక వేళ ఉద్యోగం చేస్తుంటే విధి నిర్వహణపై… ఇలా బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలిగా ప్రతిభావంతులైన సహధర్మచారిణి జీవితానికి భగవంతుడు ప్రసాదించిన అపూర్వ కానుక. పేరే అన్నపూర్ణ అన్నారు కాబట్టి మొదట్లోనే ఊహామాత్రంగా విలక్షణమైన వ్యక్తిత్వం అనుకున్నాను. మీరు సుఖశాంతులతో ప్రశాంతంగా అష్టైశ్వర్యాలతో గడపాలని ఆకాంక్షిస్తూ అభినందనలు శుభాకాంక్షలు తెలియజేస్తున్నాను.

How can we submit stories in Google forms when the image doesnt allow to reach the URL?

శుభసంధ్య. మహొదయా, నా అభిమాన కవి, శ్రీనాధ మహాకవి గురించి ఎన్నో విషయాలను ఈ టపా ద్వారా తెలుసుకున్నాను. ధన్యోస్మి. ఇట్లాగే మరిన్ని విషయాలను మాలాంటి వారికోసం అందిస్తారని వేడుకొంటూ
మహేశ్వరం రాజేంద్ర ప్రసాద్, భాగ్యనగరం

In reply to .

ధన్యవాదాలు ఝాన్సీ దేవి గారు 🙏 ఇది మా అమ్మమ్మ రమాదేవి వాడాడ గారి కవిత. మీ అభినందనలు ఆమెకు తప్పకుండా తెలియజేస్తాను. త్వరలో మరిన్ని కవితలను మీ ముందుకు అందిస్తాము, తప్పక చదవండి.

practical solution for the present day old generation. Well presented..

Wonderful thinking.visala bhavalato aalochinchadam eerojullo samajaaniki chala avasaram

డా.జె.రవీంద్రనాథ్ గారికి నమస్కారాలు, ప్రతినెల మీరు సమీక్ష రూపంలో మాకు ఆంగ్ల సాహిత్యాన్ని పరిచయం చేస్తున్నందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు. మంచి మంచి పుస్తకాలను , వాటి సారాంశాని చక్కగా వివరిస్తున్నారు.

నానమ్మఅంటూ మీరు రాసిన కవిత చాలా చక్కగా ఉంది.

శతజయంతి పురస్కరించుకుని నాటి నేటి నటీమణి , బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి అయిన భానుమతి రామకృష్ణ గురించి రాసిన సంపాదకీయం చాలా బాగుంది.
ఈ మధ్య కాలంలో చాల మందికి శత జయంతి ఘనంగా జారిగాయి, కానీ ఎందుకనో భానుమతి గారిని విస్మరించారు. కనీసం మీ విహంగ లోనైనా ముఖ చిత్రంగా వేసి సంపాదకీయంలో ఆమెను తలుచుని సుముచిత గౌరవం యిచ్చారు. మీ పత్రిక యాజమాన్యానికి ధన్యవాదాలు.

అవును ఈ ‘లెన్కషేర్’ మిల్లులు చేసిన దాడి మన దేseపు మూలాలనే దెబ్బతీసింది.ఆ కాలంలో లక్షల మంది వారి వృత్తులు వదిలి గతిలేక సుదూర తీరాలకి వలసలు పోయిన మాట వాస్తవమే.ఇప్పటికీ ఎన్నో తరాలు గడచినా వారి ఇళ్లల్లో తెలుగు ప్రత్యేక యాసతో వినబడుతుంది (మారిషస్, అనిరుద్ జగన్నాద్ పూర్వులు ఆలా వచ్చిన వారే).మన తెలుగు ప్రఖ్యాత నటులు ఒకరు అలానే బర్మా లోనే పుట్టారు.అప్పట్లోనే ౩౦ లక్షల పైగా సౌతిండియాన్స్ ఒక్క ‘బర్మా’ లోనే ఉండేవారు.బొల్లోజు బాబా వారి చక్కని తెలుగు నుడికారానికి కృతజ్ఞతలు.

ఒక పత్రిక “దీన్ని మా పత్రికలో ప్రచురించం” అనడానికీ, ప్రభుత్వం “దీన్ని ఎక్కడా ప్రచురించకూడదు” అనడానికీ మధ్య హస్తిమశకాంతరమంత తేడా ఉంది. మొదటిది ఒక వేదికను నిరాకరించడం మాత్రమే; రెండోది వ్యక్తీకరణకే అడ్డుకట్ట వేయడం. భావప్రకటన స్వేచ్ఛపై చర్చల్లో ఈ రెండింటినీ ఒకటిగా చూడటం ఆ మౌలికమైన తేడాను విస్మరించడమే.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

‌కి స్పందనగా.

Hi,

Thankyou !

Best regards ViBaa

‌కి స్పందనగా.

we checked with the given mail address just now. it did not bounce back immediately. please check your apelling:
try to paste this and see.

దేవప్రియం గారు మంచి పాయింట్ లేవనెత్తారు.

పత్రికను విలువలతో నడపాలీ, అది క్రమశిక్షణతో ఉండాలి అని ఆశించి సంపాదకులు నియమాలు నిబంధనలు ఉంచుతారు. రచనలను తమ తూనికలూ కొలతలతో చూస్తారు. అదంతా పత్రిక మంచి కోసం కాబట్టి రచయితలు చచ్చినట్లు కట్టుబడాలి. అక్కడ రచయిత స్వేచ్ఛ యేమీ లేదు. పత్రిక తేలుస్తుంది అర్హతను. పత్రిక చెడిపోకూడదు! అంటారు.

కాని సమాజం విలువలతో నడవాలీ, పౌరులు క్రమశిక్షణతో ఉండాలి అని అశించటం మాత్రం నిరంకుశత్వం అంటారు అదే పత్రికాసంపాదకులు. ఎవరన్నా ఏదన్నా వ్రాయవచ్చును ఎవరన్నా ఏదన్నా చేయవచ్చును. కాదనటం స్వేచ్ఛను అణచివేయటమే అంటారు. స్వేచ్ఛ ముఖ్యం. దేశమూ సమాజమూ చెడితే చెడనీయండి! అంటారు.

Just double standards!

సాహిత్యం అనే మాటలోనే స, హితం అనే రెండు దాగి ఉన్నాయి. హితంతో కూడుకున్నది కాకపోతే అది సాహిత్యమే కాదన్నమాట. ఇక్కడ హితం అంటే ఒక వ్యక్తికి సంబంధించిన హితం కాదు. ఒక సమాజానికి, ఒక నాగరికతకు సంబంధించినది అని ఉద్దేశం.

అందుచేత ఎవరి ప్రయోజనాల కొరకు వారు ఏది అచ్చువేసి వదలినా అది సాహిత్యం ఐపోతుందని భావించటం పొరపాటు.

సమాజానికి హానికలిగించే వ్రాతలను అడ్డుకోవటం ఏమీ తప్పు కాదు. స్వేచ్ఛ అంటే విశృంఖలత్వమే అనుకొనే వారు మాత్రమే తప్పు అనుకుంటారని నా అభిప్రాయం. విద్వేషపూరితంగా ఉన్నా నిషేధించటం నేరంగానే పరిగణించాలి అని తీర్మానం చేయటం తప్పనే అంటాను. సమాజాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయాలని ఎవరన్నా అభ్యంతరకరమైన విద్వేషభావజాలాన్ని సాహిత్యం పేరుతో జనం మీదకు వదలితే వారికి ఆ స్వేచ్ఛ ఉంది వారు సమాజాన్ని నాశనం చేయాలనుకుంటే అది వారి యిష్టం అని వాదించటం విడ్డూరమైన విషయం.

మీరు మెజారిటీ వర్గం చేతిలో అణచివేత గురించి ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. భారతదేశంలో భావప్రకటన స్వేచ్ఛ ఎంతటి పెళుసైన స్థితిలో ఉందో అని వాపోతున్నారు. అభ్యంతరకరమైన రచనలను నాగరిక సమాజాలు ‘సమ్మతించటం’ ద్వారా ఎదుర్కోవాలని, అన్యాపదేశంగా ఏమి కర్మం! నేరుగానే చెబుతున్నారు. ఈ అక్షరాలా తెంపరి భావాన్ని హుందాగా వ్యక్తీకరించటానికి మీకు అవకాశం కలిగించింది మీరు లేదని చెబుతున్న ఈదేశంలోని స్వేచ్ఛయే. మీరు కాదన్నా అది నిజం. ఈ సమ్మతి పెచ్చుమీరి క్రమంగా యూరోప్ దారిలోనే భారతదేశం హైందవేతర మత ప్రాబల్యం కల దేశంగా మారిన నాడు, ఆ రోజున ఉండే మెజారిటీ వారి పాలనలో ఇటువంటి స్వేచ్ఛను గురించి మీరు ఆలోచన ఐనా చేయగలరా?

రచయితల భావప్రకటనస్వేచ్ఛపై ఆంక్షలను ఈమాట తీవ్రంగా వ్యతిరేకించటం అంటే సమాజాన్ని నాశనం చేయటానికి ఉద్దేశించిన రచనలైనా ఆహ్వానించదగినవే అని మీ ఉద్దేశం ఐతే మీలాంటి మేధావుల నుండి ఈదేశాన్ని దేవుడే రక్షించాలి.

Hi,

This email address getting ” mail delivery system failed” . Unable to reach out.

Please help me out.

Thanks and regards ViBaa

In reply to .

ధన్యవాదాలు రాఘవ్ గారు 🙏 ఇది మా అమ్మమ్మ రమాదేవి వాడాడ గారి కవిత. మీ అభినందనలు ఆమెకు తప్పకుండా తెలియజేస్తాను. త్వరలో మరిన్ని కవితలను మీ ముందుకు అందిస్తాము, తప్పక చదవండి.

namasthe, prathap garu
prathi nela miru rasthunna aalochisthe shirshika chaalaa bauntundi. varthana vishyalanu chala chakkaga chebuthunnaru.

gruhuni gurinchi aame bahdyathalanu chala baagaa vivarinchaaru. manasa reddi garu

chaalaa baagundi kavitha .

మూలంలో దుష్టాగ్రేసరుడిగా పేరున్న ప్రతినాయకుడైన దుర్యోధనుడిని, పశ్చాత్తాపం చెంది కలహాలు మానమని కుటుంబానికీ తోటి వీరులకీ హితవు చెప్పే ఉదాత్త నాయకునిగా మార్చిన భాసుని ప్రతిభను ఉరుపుటూరి చక్కగా తెలుగులో అందించారు.

“నాటకంలోని ఈ భాగంలో కరుణరసం ఎక్కువగా ప్రవహిస్తుంది; ఆ తరువాతి ప్రాధాన్యం వీరరసానికి,” అన్నదాని గురించి ఆలోచిస్తే, నిజానికి ప్రాధాన్యం వీరరసానికే. మారిన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా దుర్యోధనుడు రణవీరుడి నుంచి దయావీరుడిగా పరిణమించాడని వాదిస్తాడు [1]. బలరాముడినీ, అశ్వత్థామనూ ప్రతీకారం మానమని వారించడం, పాండవుల పట్ల తన ప్రవర్తనను తలచుకొని వారి ప్రతీకారం అన్యాయం కాదని అంగీకరించడం—ఈ పరిణామానికి ముఖ్యమైన సూచనలు.

స్త్రీపర్వమంతా యుద్ధంలో భర్తలను, కుమారులను, బంధువులను కోల్పోయిన స్త్రీల ఆక్రందనతో నిండి ఉన్నా, అక్కడ సహగమనం కనిపించదు. మరి భాసుడు పౌరవితో సహగమన నిర్ణయం ఎందుకు చెప్పించాడు? అంతకన్నా ఆశ్చర్యం, ఆమె మాటకు చుట్టూ ఉన్నవారెవరూ స్పందించకపోవడం. ఆ కాలపు సామాజిక విలువలను ఇది సూచిస్తుందా?

కొన్ని సవరణలు, సూచనలు:

“తర్పణం ఇచ్చేందుకు తన నూరుగురు కొడుకుల్లో ఎవరూ మిగలలేదని వాపోతాడు దుర్యోధనుడు” అన్న చోట “దుర్యోధనుడు” బదులుగా “ధృతరాష్ట్రుడు” ఉండాలి. అలాగే “దుర్యోధనుడితో తాను సహగమనం చేస్తానని మాలవి చెప్పినప్పుడు” అన్న చోట “మాలవి” బదులుగా “పౌరవి” ఉండాలి.

“ప్రతివచనం” అన్నదాన్ని సందర్భానుసారం “సమాధానం,” “మాటకు మారుపలకడం,” “మారు మాట్లాడటం” అని అనువదించారు. అన్నిచోట్లా ఒకే పదం వాడాల్సిన అవసరం లేకపోయినా, “మారు మాట్లాడుతున్నాను కదా” మాత్రం అసహజంగా అనిపించింది.

“ఈ నా చందమామ కాలవైపరీత్యం కారణంగా నిప్పులాగా కనిపిస్తున్నాడు” అన్న చోట “నిప్పులాగా కనిపిస్తున్నాడు” కంటే “నిప్పులా ఉన్నాడు” మూలంలోని “చంద్రో వహ్నిత్వమాగతః” భావానికి దగ్గరగా ఉంటుంది.

“పూర్వం భ్రాతృశతం నష్టం త్వయ్యేకస్మిన్హతే హతమ్” లోని “భ్రాతృశతం — త్వయ్యేకస్మిన్” అనే నూరుగురు–నీవొక్కడివి వ్యత్యాసానికి ఉన్న బిగువు, “నీ నూరుగురు సోదరులు నశించిపోయారు. నీ ఒక్కడి మరణంతో అంతా నశించిపోతుంది” అన్న అనువాదంలో రాలేదు.

48వ శ్లోకంలో “వృద్ధస్య” అనువాదంలో లేదు. “నా హృదయంలో జన్మించిన తీవ్రమైన పుత్రశోకం” అన్నదానికంటే “నాలో చెలరేగిన తీవ్రమైన పుత్రశోకం” సహజంగా ఉంటుంది.

“ఈ వంచనకు సాక్షి బలరాముడా?” సందర్భానికి సరిపోతున్నా, మూలంలోని “సాక్షిమతీ ఖలు వఞ్చనా”లో నాటకీయత కోసం బలరాముడి పేరు లేదు.

భాసుని మిగిలిన రచనలను కూడా ఉరుపుటూరి అందిస్తారని ఆశిస్తూ,

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[1] Gerow, Edwin. “Bhāsa’s Ūrubhaṅga and Indian Poetics.” Journal of the American Oriental Society 105, no. 3 (1985): 405–412. (Gerow గురించి తెలుసుకునే అవకాశం కల్పించిన ఉరుపుటూరికి కృతజ్ఞతలు.)

కొత్తదనం ఎమీ లెని కథ. ఈ విషయం పైన చాల చదివాం.

ఒక కథ రాసి పత్రికకు ప్రచురణ నిమిత్తం పంపితే దానిని ప్రచురించాలా వద్దా అనే నిర్ణయం వారి నియమాలకు లోబడి ఉంటుంది. అలాగే ఇది కూడా జరిగిందేమో అనుకోలేమా?

In reply to .

ఎదుటివారి బాధని తనగుండెల్లో నింపుకొని బరువెక్కిన గుండెతో, చెమ్మగిల్లిన కన్నులతో’ తనలోని ఆవేదనని అక్షర రూపంలో మలచితే ఇటువంటి అద్భుతమైన కవిత పురుడు పోసుకుంటుంది. ఇటువంటి అత్యుత్తమ కవితను రచించిన మెట్ట ఉషారాణిగారికి హృదయ పూర్వక అభినందనలు. నరేందర్ రావు బసవరాజు

Super madam. Prathi aksharam manasuku thakela unnayi.himani nadalu start ayyi manushula badhyatha rahithyam valla prakruthi vilayalu ela vastunnayi mariyu aa time lo soldiers ela kapadaro nepal flood ni chala adbuntanga Kavita rupam lo chepparu madam

In reply to .

Thank you Annapurna Garu – Madhu-Uma

Thought provoking …
Great attempt Usha ji🌺

మీ కథ చాలా బాగుంది శ్రీని గారు. ఇద్దరు ప్రయాణీకుల మౌన సంభాషణ చాలా బాగా వ్యక్తం చేసారు.

In reply to .

Congratulations to Madhu and Uma couple!

హృదయాలను కలిపే బంగారు దారం ప్రేమ. పూర్తి తాదాత్మ్యం చెంది రాస్తాను. ఆ విద్యుత్ తరంగం పాఠకులను స్పృశించినపుడు కదిలిపోతా.
– హాన్ కాంగ్

ఇంతకు మించిన హిత సాహితి మరెక్కడ ఉంటుంది…

మేటి సమీక్ష

బాగుంది శ్రీని గారు.. అయితే.. వాళ్ళు భార్యాభర్తలు కారేమో అన్న సందేహం వచ్చింది. ప్రతి కదలికను మీరు చాలా చక్కగా వివరించారు మీ ఊహాత్మక కోణం నుండి. నేను కూడా ఇకనుండి.. ఇలా మీలా గమనించే పనిలో పడితే.. కొన్ని మంచి కథలు దొరుకుతాయన్నమా ట.. మీ రచనా శైలి బాగుంది. అభినందనలు..

In reply to .

ధన్యవాదాలు సుజాత గారు.
ఉమ-మధు

In reply to .

Thank you sagar👍

హార్దిక శుభాభినందనలు ఉమ గారూ, మధు గారూ.

చాలా చాలా బాగుంది ఇరువంటి వారు..
ఇది మీకు ఎదురైన అనుభవమే అనుకుంటున్నాను

In reply to .

Thank you so much Sarma garu.

అవును. కానీ అది పిలుపు కాదు, బెదిరింపు. ఇతర ప్రతిపక్షాలకు ఒక విధాన ప్రతిపాదన చేసి దాని ఆమోదానికి ప్రయత్నిస్తే అది వేరేలా ఉండేది. బీహార్ లో తన పార్టీ ప్రయోజనాల కోసం చేసిన బెదిరింపు కనుక దానికి పరిమితులు ఉన్నాయి.

Conceived (which is an inevitable consequence of economic disparities in society where there is private property), promoted and spread by Trump’s policies.

బావుంది

చాలా బాగా రాసారు మేడం.

చాలా బాగా చెప్పారు సర్. యాస లే భాష కు ప్రాణం. అది ముమ్మాటికి నిజం.

మంచి పుస్తకాన్ని పరిచయం చేసారు. మీకు ధన్యవాదాలు.

On the book – “Yashodhara – Swamy” by Prof. M. Koteshwara Rao*

This work is deeply thought-provoking and marks a significant contribution to Indian literary and philosophical research.

Prof. M. Koteswara Rao has done commendable research in bringing to light the unrecognized personality and character of Yashodhara. The most striking finding of this book is that *this is not Swamy’s Yashodhara, but Yashodhara’s Swamy.** The author has reversed the conventional narrative and re-established Yashodhara not as a mere shadow of the Buddha, but as an independent, strong, and inspirational character in her own right.

While history has largely remembered her as the wife who was left behind, Prof. Rao throws powerful light on her as a symbol of sacrifice, patience, inner strength, and silent revolution. He portrays her as an embodiment of dignity and resilience – a character who deserves to be studied and celebrated independently.

This book is an eye-opener. It is well-researched, analytically profound, and emotionally resonant. I strongly recommend this work for scholars, students, and all readers interested in re-examining unheard voices of history.

It is a truly inspirational attempt to give due recognition to an unrecognized, yet great personality.

*Prof. M. Koteswara Rao is to be highly appreciated for bringing this inspirational character of Yashodhara into the mainstream academic and public discourse.*
In brief
“A Thought-Provoking and Remarkable Research. Prof. M. Koteshwara Rao brilliantly uncovers the unrecognized character of Yashodhara. He establishes that it is not Swamy’s Yashodhara, but Yashodhara’s Swamy. A powerful and inspirational portrayal of a forgotten icon. A must-read.”

బీహార్ లో సర్ ప్రక్రియలో అవకతవకలు జరుగుతున్నప్పుడు దానిని సరి చేయాలనీ , లేదంటే ఎన్నికలను బహిష్కరిస్తామని RJD అధినేత బెదిరించాడు ! ఆ బెదిరింపును తన మిత్ర పక్షాలు అంగీకరించలేదు!

రోష్ని నాడార్ మల్హోత్రా రు 2.79 కోట్లతో అత్యధిక మహిళా సంపన్నురాలు. సరి చూసుకోండి,

2.79 లక్షల కోట్లు !

The magi naxals —calling like this is wrong
Dig -look -check —history
Questioning —is not wrong —Janma hakku

Already caution kiya.

Such horrible violent, disgusting and unbearable movies are being made.

I have a question since my childhood that why Siddharth’s wife is neglected in the history despite his spiritual journey is celebrated. Siddharth takes his own path leaving his wife and little child. Nobody takes it seriously. Swamy is the one who viewed this neglected Yasodhara from the lens of psychological and emotional truma.

An insightful and deeply moving review! I love how this piece highlights Yasodhara’s inner journey and her ‘quieter courage’ rather than treating her as merely a passive symbol of sacrifice. A great critical reading.

Dr. M. Koteswara Rao’s article is truly a roadmap for viewing the text through equally important lenses of both the male and female perspectives. Siddhartha’s outward journey, renunciation, and sacrifice have been widely acknowledged, but the struggles and sacrifices of his wife, Yashodhara, often remain less explored.

This insightful article encourages readers to analyse the text from a broader perspective rather than appreciating Siddhartha’s journey alone. It gives voice to the otherwise unvoiced Yashodhara and brings to the forefront her silent sacrifices, her struggle following the departure of the person she loved, and her decision to remain committed to her responsibilities, motherhood, and family.

The article beautifully highlights Yashodhara’s prominence and reminds us that renunciation is not the only form of sacrifice; remaining behind and silently shouldering responsibilities can also demand immense strength and courage. A thought-provoking and illuminating perspective indeed.

THE UNTOLD JOURNEY: A CRITICAL READING OF GUTAM SWAMY’s YASODHARA
Article written by prof. M. Koteswar Rao. It is an excellent criticism in one of the best works in English literature. The way he explains the emotions and characters of both Gauthama and yashodara is a historical masterpiece. Ever one needs to understand the pain of yashodara. It is really a wonderful explanation.

The review offers a thoughtful and critically engaged revisiting of Gutam Swamy’s Yasodhara, particularly from the viewpoint that the narrative is shifted from the prominent renunciation of Siddhartha to the mostly ignored emotional and spiritual journey of Yasodhara. It is a potent criticism of the oversimplified portrayal of Yasodhara as “the woman who stayed behind” and reveals how her physical staying becomes an aspect of psychological, emotional and spiritual mobility. The review’s focus on loss, motherhood, responsibility, identity and self-discovery provides an important gender-sensitive viewpoint. Its acknowledgement that Siddhartha’s spiritual quest and Yasodhara’s lived experience can be “two truths” avoids a simplistic distinction between the two figures. In addition, the discussion draws attention to the book’s contribution in rethinking canonical narratives from the perspective of marginalised or under-represented voices and acknowledges the significance of English translation in making the text accessible to a wider public. The review examines Yasodhara largely as a literary interpretation of a familiar Buddhist story that emphasises the emotional and ethical dimensions of renunciation, and argues that the novel expands the interpretive range of an old tale by restoring narrative authority to Yasodhara.

Prof. M. Koteswar Rao’s article offers a sensitive and insightful reading of Yasodhara, giving voice to a woman whose journey has often remained in the shadow of Siddhartha’s story. As a woman reader, I appreciate its focus on Yasodhara’s strength, emotions, motherhood, and self-discovery. A meaningful article that reminds us that every woman’s untold journey deserves to be heard and remembered.

Prof. M. Koteswar Rao offers a sensitive and insightful reading of Yasodhara, bringing a woman’s emotions, struggles, responsibilities, and self-discovery into focus. His gender-sensitive perspective makes the article thoughtful and relevant.

As a woman reader, I find the article deeply meaningful because it presents Yasodhara not merely as the woman left behind, but as a woman with her own identity and journey. It beautifully reminds us that women’s silent strength, endurance, and self-discovery also deserve recognition. A powerful article that gives a forgotten voice its rightful place in history and literature.

Very innovative and new perspective of looking at the character in the margins, shifting the lens from a major to the marginal. The character of Yasodhara from the novel albeit exhibited her agency through her endurance and coming to terms to the situations for which she was not ready is really an epitome for the present generations. An example for The Show Must Go On.

Very nuanced perspective of looking at the character who has not give up to the situations, rather raised to the occasion is very clearly presented through the character of Yasodhara who has become the focal point of the novel. It has really opened an innovative avenues towards the literature in which a woman character who has been pushed to the margins. Bringing her to the limelight against the most welcomed Buddha is really an anattempt to open the new path of appreciation as well as a new perspective. Thank you.

Prof M. Koteswara Rao sir expressed his views extraordinarily on Gutam Swamy’s Yashodara , analysis of the characters of Yasodhara and Siddhartha are in dynamic way and it makes the readers think positively about Yasodhara.

*Comment on Yasodhara:*

Yasodhara is a moving retelling of Buddha’s story from his wife’s point of view. It highlights her love, sacrifice, pain, and strength as a mother and wife left behind. The story is important because it gives a voice to a woman whose suffering and spiritual growth are often ignored, and shows that enlightenment is also achieved through silent endurance.

its really great to see unacknowledged histories and their perceptions, which reveal the power of the silenced characters. I truly appreciate the writer, translator and the writer of this article for combining your efforts to bring out the unknown to the readers. would love to see more of such works published.

ఈ టపా వచ్చిన రోజే నాకు ఒక కోరిక కలిగింది, ఎందరో తమ ఆలోచనలను youtube ద్వారా చెబుతుంటే, మీరు ఆ ప్రయత్నం ఎందుకు చేయడంలేదా? అని; నేటి AI యుగంలో మీ టపాను వీడియో మార్చడం వీలవుతుంది కదా! అలా ఎందుకు ప్రయత్నం చేయడం లేదు ? అని అనుకుంటుంటే ఈ రూపంలో మీ టపా రావడం చాలా సంతోషం!

మీ నుండి ఈ మధ్య వరుసగా ఎలా టపాలు రావడం కూడా చాలా సంతోషం!

ఈ టపా పెట్టిన రోజే నాకు ఒక కోరిక కలిగింది, ఎంతో మంది తమ అభిప్రాయాలను youtube ద్వారా వెల్లడిస్తుంటే , మీరు ఎందుకు అలా ప్రయత్నించడం లేదు? అని, నేటి AI యుగంలో మీ టపాను వీడియో రూపంలో మార్చే సదుపాయం ఉంది. దానిని మీరు ఎందుకు ప్రయత్నించడంలేదు? అని; నా కోరిక ఈ రూపంలో తీరడం కొంత సంతోషంగా ఉంది!

అంతేగాక, ఇలా మీ నుండి వరుస టపాలు రావడం కూడా సంతోషంగా ఉంది!